sfes&e C 437 ) :&&: 
quod in leprae defcriptione apud mosek occurrit; 
fignum pathognomonicum in praeternaturali albe- 
dine ponitur, particularia in pilis albis, diffulione, 
viuacitate et profundiore plagae adfpeftu. Illam 
profunditatem non veram efie Rabbini volunt, fed 
tantum apparentem. Viuacitas autem (rnnn) ni¬ 
hil aliud eft, quam quae noeris medicis caro fera aut 
fungofa et luxurians dicitur. Recenfetur porro le¬ 
pra, quae in locis adultis vel cicatrice oblitis oritur, 
et ea, quam macula, tumor, aut abfcelfus comitatur. 
Putat autem ovseuvs leprae cum Graecorum 
elephantia!! parum praeter nomen commune efle, 
proxime vero ad illam accedere eam vitiliginis fpe* 
ciem, quae Graecis aAQos dicitur. 
Quod ad caulfas huius morbi pertinet, Iudaei 
mox concubitum cum menftruata, mox humorum 
corruptionem nocere arguunt. Exiftimant vero, 
fi fanguis lymphae praeualeat, lepram oriri, akar- 
banel oh calorem ex corruptione ortum lepram 
propullulare arbitratur, quae ex eius fententia eua- 
cuatio critica imperfefta eft. 
Contagiofam fuifle lepram, negat ovseeivs p. iof. 
ideo, quod i) leprofis, antequam de iis facerdoS cog- 
nouiflet, libemm cum aliis commercium haud fue¬ 
rit interdi£tum: 2 ) quoniam, cuius corpus totum 
lepra occupaflet, lege Mofaica pro puro declaratus 
fuerit; nec laetitiampublicamobleproforum prae- 
fentiam interrumpi vnquam edi£tum fuerit. Porro 
non omnem lepram efle immundam perhibet, nec 
peregrinos et inquilinos oportuifle ob lepram re¬ 
moneri. Vnde concludit, de leprae contagio ni¬ 
hil mosen fufpicatum fuifle. Tandem etiam nus¬ 
quam leprofis apud Iudaeos medicas manus admo¬ 
tas fuifle, contendit, fed Deum flbi foli huius mor¬ 
bi fanationem referuafle. 
Ee 3 
Hui« 
