&9$C ( 6i6 ) 
praefentis morbi naturam, et exitum, quem tum fibi 
reliftus, tum certa ratione tra£ratus, habiturus fit, 
fimul refpiciendum, vtendumque eapropter auxiliis, 
quae et debilitati, et ipfi principi morbo conueniant. 
147. Difp. IV- de putridarum febrium differentiis , 
defenfa Gottingae 1768- ab A-E. lirande. Etfi ne¬ 
gari omnino non poteft, putridas humorum cor¬ 
ruptiones cum Variis febribus, quarum caufam mox 
vario modo, graduque alienata bilis, mox alia 
vitiofa colluuies ad primas vias delata, mox inflam¬ 
matoria quaedam flafis fidit, haud raro reperiri con- 
iunftas; tamen certum eft, repetitaque experientia 
euicrum, putridas nonnunquam obuenire febres, 
quae, cura neque malignis accenfendae fint, neque 
biliofam colluuiem, aut inflammatoriam ftafin con- 
iunftam habeant, velut peculiare febrium genus 
confiderari mereantur, quod foli humorum refo- 
lutioni vel contagio excitatae, vel a nimia inedia, 
vehementiori motu, mercurialium, terreorumque 
medicamentorum et aromatum abufu, excernendo¬ 
rum retentione, aliisque caufis produ&ae originem 
debeat. Hinc male philofophatos fuifle eos appa¬ 
ret, qui, vagae malignitatis notione innifi, nullam 
putridam febrem a malignitate immunem eflepofle, 
fed vtrumque morbum femper coniun£lum repe¬ 
riri cenfuerint. Malignum autem iegrorum fla¬ 
tum tum putandum efle, Noder arbitratur , cum 
is, fecundum experientiam, cum vitae coniunflus 
fit difcrimine, neque tamen, ex euidentioribus cau¬ 
fis aeftimatus, talis efle appareat, quemadmodum in 
phrenitide, paraphrenitide, Anglorumque lenta 
neruofa febre, quibus quippe morbis folis cunfla 
fere malignitatis fymptomata femper et vbique 
communia fint, animaduertatur. Iam ad ipfas pu¬ 
tridas febres Nofter propius accedit, easque mox 
