9 & 9 & 
( tfgo ) 
9&&e 
Gallico vix ferius, quam anno 1521, fcriptum efl; 
prodiit vero Veron. 1530. 4. Parif. 1531. etc. Pa- 
tav. 1744. 4. Carmina collefla lucem viderunt Pa- 
tav 1739.4. II. voll. Opera omnia. Venet. 1555. 4. 
etc. Genev. 1671. §. frjdericvs otto mjencken’ 
compofuit commentationem de vita , moribus , J'criptis 
meritisque hieron. fracastorij. Lipf. 1731. 4. 
Statua fracastorio Veronae dedicata fuit. 
P- f# leoxm. fvchs polygraphus, Arabum ofor 
infignis, Tubingae medicinam docuit, Pifam cum 
honorificentiffimis coriditionibqs vocatus, hos ho¬ 
nores deprecatus eft. Primus inter Germanos fama 
apud exteros inclaruit. Inter multa eius opera, 
varia quoque funt, quae ad veterum interpretatio¬ 
nem faciant. Geffit fe etiam contentiofe aduerfus 
cornarivm. otto brvnfeis, varii alii. 
p, $31. nicocavs massa de morbo Gallico fcripfit. 
Venet. 1532. feqq. —- Conftitutio Criminalis Ca- 
rolina- 
p. 533. Varii fcriptores huius feculi vfque ad annum 
I 533 - 
XIII. 
william cvllen Anfmgsgriinde der praUifchen 
Arzneywifenfidiafft. Erjler Theil, welcher die 
Fieber und entzmdungsartigen Krankhnten be~ 
greifei. Nebjl einem Anbang , in welekem die 
fyftematifche Eintheilung der Krankheiten diefes 
VerfaJJm bejlndlich ijl. Leipzig , bey Cafpar 
Fritfch, 1778. 8. 
i. e. 
gvil. cvllen Elementa praxeos medicae. 
Pars I. Continens febres et inflammationes 
cum appendice. 
Placuit 
