9 & 9 & ( ) 9 & 9 & 
In fehione quinta de prognofi febrium agitur p. 65. 
et critici dies defenduntur. Tum ad medelam fe- p* 83« 
brium continuarum Nofter progreditur, quippe 
qua ad has tres potiffimuni refpicit indicationes. 
Quarum prima in moderanda rea&ione, altera in 
tollenda debilitatis caufa, vel in eius efifehibus prae¬ 
veniendis, atque tertia in arcenda putredine, fi mi¬ 
netur, et in ea corrigenda, fi iam adfit, cernuntur. 
Quibus diligenter pertrahatis, repetit ea omnia 
Nofter in tabula. 
Pariter Cl. Auhor tres vniuerfales indicatio-p* 145* 
nes tradit in medendis febribus intermittentibus. 
Ac primum quidem tempore apyrexiae paroxyfmi 
reditus eft impediendus: dein, durante paroxyfmo, 
aegri ita funt trahandi, vt fanitati prorfus refti- 
tuantur: et tertio harum duarum praecedentium 
indicationum impedimenta funt arcenda et re« 
movenda. 
De inflammatione feu phlegmafia. Inflam- p, 
mationis origo poteft fequentem in modum expli¬ 
cari : quaedam caufae, quandam inaequalitatem in 
diftribuendo fanguine efficientes, feruiunt, vt info- 
lita copia fanguinis vafa quaedam penetret, aqua 
neceflario ftimulus quidam proficifcatur. Huic 
congeftioni fuccurrit vis medicatrix naturae, augen¬ 
do magis magisque effehus horum vaforum ita, vt 
minima vafa fpaftice contrahantur, vti fieri folet 
febrilibus in motibus omnibus. Quae cum ita fint, 
fpafmum in minimis vafis Nofter iudicat proxi¬ 
mam caufam inflammationis. Id quod faltem valet 
de iis omnibus inflammationibus, quae non a quo¬ 
dam locali ftimulo deriuari poflunt. 
De diuerfis modis inflammationi fuccurrendi. p. i<ff, 
Vnus ex illis fuppuratio audit, quippe qua inflam¬ 
mata 
