S&J&C C 8$ ) 9&9& 
rvs *) proftalgiae nomine defcripfit, huc per¬ 
tinet? 
Rheumatifmus ab arthritide prorfus differt et p- 13& 
vtriusque cauffa materialis cernitur diuerfiflima. 
Quanam peculiari indole haec inflammationis mo¬ 
dificatio a phlegmone, eryfipelate differat, adhuc 
fub iudice lis eft. Catarrho pulmonum mauult 
Nofter cum 111 . hae ni o pulfum mollem largiri, 
quam peripneumoniae inflammatoriae. Materia 
pituitofa acris probabiliter videtur Noftro dyfen- 
tericam febrem accendere neque inteftinorum in¬ 
flammatio ad cauffas, fed potius ad fequelas nu¬ 
meranda. Fluxus fanguinolentus non pendet ab 
erofione vaforum, fed a ftafibus pituitofis, vti in 
haemorrhoidario aliisque fanguinolentis morbis. 
Hinc proxima gaudet cum catarrho affinitate. 
Eryfipelas febrilis acuta plerumque faciem oc p. 158. 
cupat, chronica ad pedes magis ruit. Linguam 
femel tali eryfipelate vidit aduftam. Num et vi- 
fcera? dubium eft. 
Triplex cernitur febrium putridarum condi-p. 175, 
tio , quae et triplicem exigit curationem. Et pri¬ 
ma quidem fpecies eas comprehendit febres, quae 
peculiariter acidorum vfum (ibi vindicant, ortas 
e. gr. ex peruerfo regimine vel medela, vel ex con- 
ftitutione corporis laxa, exanthematibus et in¬ 
flammationibus, ex contagio epidemico haud ob-> 
ortis, ftipatas. Alteri fpeciei, ex contagio epi¬ 
demico profe£tae, fine nimia virium deie&ione, fer- 
viunt diaphoretica. Tertiam tandem fpeciem ea 
febrium putridarum conditio conftituet, vbi ex ni¬ 
mia contagii virulentia vires mox ita profternun- 
tur, vt excitantium ope natura fit fuffulcienda. 
F 2 Hue 
*) v. de moib. endemic. p. 162. 
