&& C 53 * ) 
rum externam arbori fimilem (paucis profe£lo); non 
poffe declarari , vnde animaicuia tantam fucci hau¬ 
riant copiam, quae ad corallia diruenda fufficiat; 
atque effe magnas coralliorum maflas, quae ani- 
P- 4 *- malibuscareant. Ad alteram claffem haec monet: 
Non effe demonftratam peffibilitatem, qua plan¬ 
ta in animal mutetur, (multa funt, quorum poiii- 
bilitas a nobis non demonftrari poteft; neque ta¬ 
men quifquam ideo eorum exiftentiam, quam fen- 
tit, negare audebit), atque cum ad generationem 
animalis ouum necelfario requiratur, id in plantas 
has marinas fepofitum effe, vel cafu, vel ab ani¬ 
malibus. Omittimus reliqua dubia, quae ei re¬ 
pugnent opinioni, qua ab animalibus oua in plan¬ 
tas polita effe affirmatur; cum ipfam horum ani¬ 
malium multiplicationem alio, ac communi modo 
fieri, fatis notum fit. Suam non dicit mentem, 
nili, quod alio loco *), corallia dicat, vnitum ve¬ 
getabile animali infuamaffa. 
p. 57. 3. Mifcellanea de venenis et antidotis. Inter 
antidota reperimus hic fu&ionem per os hominis, 
quod nifi interne laefum eft, fine omni periculo 
venenum fugere et exfpuere poteft, fuadetur de- 
in, vt eluatur os aceto f. fuccd citri. Id quod ve¬ 
ro nobis valde periculofum videtur. 
p. <52. 4. Conjilia , quibus exequendis animalia noxia 
et infeSla deleri pojjint , colleHa traduntur. Gypfo 
vfto et cineribus mixto limaces, arua vaftantes, in¬ 
terimi tuto poffe. Cepis albis contufis, quae femini¬ 
bus ferendis immifceantur, eosdem arceri ,quod et¬ 
iam fuligine hinc inde difperfa fiat. Optimum ef¬ 
fe, fi foffa locus circumdetur, in quo verfantur. 
4. Qua- 
*) vid. deliciae naturae felectae. 
