5&C9& ( 343 ) J&& 
Hic generis metallici charafterem eodem fere, 
quo CRONSTAEDTivs, modo dat, eius affini¬ 
tatem ad alia metalla, et falia, et, quae iis mix¬ 
tis eueniant, exponit. Terra iplis propria et phlo- 
gifto compofitas putat. Terrae colorem differre 
ab eo, qui fit metallo, cuius bafin conftituat. Fu- 
fae terrae vitrum dant, quod colore et a metallo 
et terra diuerfum fit. Quae alias *) de fubftantiis 
quinque mineralilantibus afferuerat, hic vlterius 
confirmat. Metalla acido marino alcali volatili 
et materia pingui minerali fata' tortione non egent. 
Docimafiae maiorem perfetlionem recte vrget. 
Non mutatur mercurius, vel repetitis deftil-p. 149. 
lationibus, neque illum calcinandi cognofcit Au- 
ftor rationem. Sulphure folo mineralifatur. Cin- 
nabarem tranfparentem ex Ducatu Bipontino 
(deux ponti) poffidet Nofter, cryftallis prifma- 
ticis triangulis, terminatis pyramide triangulari 
truncata, inter quas afphaltum purum et mercurius 
natiuus polita deprehendantur. 
Arfenicum igne immutabile videtur Cl. Auftori. p. 
Nihil de sius principiis. In forma reguli metalla 
in mineras mutat: **) regulum minus venenatum 
effe, quam vitrum vel calcem arfemci. Quae ex 
cobalto obtinetur fublimatione calx arfenici, fem- 
per partem cobalti fecum rapere experimentis pro¬ 
bat. Acida antidota elfe. Ipfum etiam arfenicum 
fulphure mineralifatum affert, R-agar di£fcum. p. ifT* 
Cobaltum in mineram mutari arfenico, tum que p. 1 60. 
effe grifeum nitens; vel acido marino, vnde di- 
verfis coloribus praeditum fiat, qui igne viri- 
defcant; vel interdum acido vitrioli, vel fulphure; 
nullam tamen fpeciem memorat, quae fulphure 
fit 
*) Anno 176J edidit, quae de bis detexerit, lingulari 
fcripto, 
?*) cf. fupra. p, 354, feq. 
