s( 437 ) 
quibus tum corpora ad morbos iam difpofita, tum 
perfecte fana tractari debent. 
Septimo denique libro Cl. Au&or therapiam p. 265, 
generalem tradit. Motus fyftematis fanguinei vel 
nimis augetur, in quo cafu venaefe&io, purgantia, 
clyfmata, fedantia et emetica adhiberi potiunt, de 
quibus et de diaeta eiusmodi aegris ordinanda, Cl. 
Au&or fufips diflerit: vel motus ille nimis minui¬ 
tur aut plane interrumpitur, in quo cafu analepti- 
cis feu cardiacis: veficatoriis et roborantibus opus 
eft. Si motiis fyftematis neruorum inordinatus iit, 
antifpafmodica et anodyna, nec non roborantia, 
ap in debilitate partiali, cephalica, balfamica, fto- 
machica, carminatiua cet. adhibeantur. Si motus 
vero neruorum ceflauerit, ad analeptica et vefica- 
toria confugiendum eft. Tunc de ratione diuer- 
fas faburrae fpecies in canali primarum viarum exi- 
ftentes et alias acrimonias fpecificas corrigendi; 
nec non de modo fecretiones nimis au£tas minuen¬ 
di, vel nimis parcas contra augendi, Cl. Auftor 
exponit. Secretiones augentur diaphoreticis, diu¬ 
reticis , fialagogis, errhinis, expe&orantibus et * 
emmenagogis. Imminuuntur vero eae, fi nimi¬ 
ae fint, adftringentifcpis et fic di£lis reftauranti- 
bus. Locales morbi topica quoque remedia exi- 
gunt. 
Altera feu praOica huius libri pars fpecies et Vol. II. 
varietates morborum continet, vna cum therapia p, j Q i. 
earum. Quo vero Le&ores noftri de fyftemate 
CL ua cbride eo melius iudicare valeant, claf- 
fes, ordines, genera, fpecies et varietates, ab illo 
conftitutas, eo, quo vfus eft, fyftematico ordine 
proponamus , et deinde obferuationes quasdam 
addamus, fpeciminis loco ex defcriptionibus mor¬ 
borum 
