S&s&c ( Z 3 Z ) 5 
qui per aluum, totum canalem inteftinorum eodem 
modo affe£ium obtulerunt; et lic etiam , qui fur- 
fum deorfumque eam eieeerant. Potiflimum tamen 
p. 203 
• gangraena euruaturas et profunditates inteftinorum, 
inflammatio reliquum tra£ium occupat. Mirum 
quoque eft, aegros eiusmodi ventrem mollem, fla¬ 
vidum, doloris expertem, modo non premere¬ 
tur, habuifle. Qui euacuationes has perpefli rion 
fuerant, in his figna haec deerant. Qui deliria et 
lethargum, rarum quidem fymptoma, experti fue¬ 
rant, menynges inflammatas, fubftantiam cortica¬ 
lem cerebri rubefcentis coloris, nonnumquam ad 
p. 2 04. medullarem etiam penetrantis, offerebant. Qui ex 
plenitudine humorum obierant, mutationes paullo 
alias oftendebant, neque adeo cito, quam ceteri 
omnes, in corruptionem tendebant. Neque mor¬ 
bum hunc Hippocrati prorfus incognitum 
fuiffe, variis teftimoniis Au£tor nofter probare 
fatagit. 
p. 206. In curatione tria ftadia diftinguit, nempe febris, 
remiflionis, huic fuccedentis, ac tantem termina¬ 
tionis. Indicationes autem • omnes eo redire 
oportet, vt natura in expellenda per crifes materia 
morbofa adiuuetur, flue haec per diarrhoeam, flue 
per metaftafin in partem externam, flue tamen ra¬ 
rius, per eopiofam vrinae nigrae excretionem fiat. 
Prior omnium frequentiffirna eft. Generalibus au¬ 
tem indicationibus methodus medendi inniti debet: 
hinc venaefectiones nonnifi ex ftatu indiuiduo aegri 
iudicandae funt, in principio clyfmata pur¬ 
gantia, poftmodum emollientia et fomenta ac 
' cataplafmata calida, toti [[abdomini applican¬ 
da; potus fumendus copiofus, at demulcens, 
talis quidem, qualem aeger retinere poteft, vo- 
p. 2op. mitu quippe, aut ad eum conatibus aftetlus. Aci- 
diufcula potus genera multum fe commendant. 
Febre vel mitumum remittente, fanguis non amplius 
mitten- 
