9 && ( 2 40 ) 
alimenta leuiora; remedium ad viginti quinque, vel 
fi (quod tamen rarius fit) vomitus accedit, ad tri¬ 
ginta dies vfurpatur. Similem praeparationem cum 
fale ammoniaco Au&or nofter proponit, qua forte 
magis fudores prouocatum iri exiftimat. 
p Progredimur ad morbos primarum viarum: 
diarrhoeae, tenefmus, dyfenteriae, lienteria, flu¬ 
xus hepaticus a deprauata digeflione proficifcuntur, 
ideoque breuiore tra&atione abfoluuntur. Tenef¬ 
mus ac dyfenteria arcliftime inter fe coniuncli funt 
morbi, neque, nifi fortioribus fubie&is, inprimis 
nautis, familiares. Fluxus hepaticus lienteriam fe- 
quitur, et iam a relaxatione venarum haemorrhoi- 
dalium internarum, iam a jfola. relaxatione hepatis 
p IO ^pendet. Neque ergo quemquam tangit, nili in 
* , . quo a refolutione humorum iam folida admodum re¬ 
laxata fuerint, vt fcorbuticos, venereos, cachecli- 
cos; frequentiflime in tempeflatem pluuiofam inci¬ 
dit; nonnumquam cum tenefmo coniuntlus eft, non 
tamen adeo vehementi, quam in dyfenteria Te¬ 
nefmus vapore calido decocti emollientis tractandus 
eft: fi ex iniuria increfcat, et febris fuperueniat, ve- 
naefe&ione, eaque interdum iterata, cataplafmatib us, 
clyfteribus et ptifanis emollientibus et lenientibus 
opus eft; purgationes ex manna et oleo amygdala¬ 
rum dulcium, difpofitione inflammatoria difcufla vel 
minuta, conueniunt, et pro re nata repetendae funt; 
opium nonnifi, prorfus abfente, velminima febris fu- 
fpicione, et nonnifi cautiflime, exhiberi debet; ipe- 
cacuanham ex eadem cauffa prorfus repudiat Cl. Au- 
ftor, et rhabarbaro rariflime tantum vtendum efle 
monet. Quum morbus faepiflime a calore nimio 
proficifcatur, potus acidiufculus et refrigerans opti¬ 
mum remedium eft. Alio modo lienteria et fluxus 
hepaticus tractari debent: ipecacuanha indigena 
Bralilienli 
