( 2 9 J ) sfej&e 
cilem, Nolter probat lingulis huius morbi hifloriis, 
ex quibus patet, faepe falli medicos, quod creber¬ 
rime ligna pellis defunt. Quapropter faepe pellis 
it?i vagatur, vt domari nequeat, et magillratus pro¬ 
vidus, incipiente morbo, pellem referente, quid fa¬ 
ciendum, quid omittendum lit, nefciat. 
In feflionis fecundae capite tertio ad pejlis defini- p« 239 
tionem Noller venit. Quemadmodum plurimorum 
morborum, ita et pellis definitio multis premitur 
difficultatibus, qua a quocunque alio morbo diffe¬ 
rat. Quam ob cauffam, ad hanc ipfam rem eo me¬ 
lius in capite fequente perfequendam, Nolter omnes 
definitiones feu defcriptiones, quae ab antiquiffimis 
medicinae temporibus ad noltra vfque funt traditae, 
praemilit. Ac legimus profecto multa cum volu¬ 
ptate hanc alfiduam, raram, et ad hifloriam litera- 
riam huius partis vtiliffimam collectionem, nec non 
inuitamus quoque nollros Leflor^s ad ea legenda, 
praefertim ?um inllituti nollri ratio horum amplio¬ 
rem recenfionem non ferat 
Sectionis fecundae caput quartum continet ea, p, 298. 
quae ex capite fecundo et tertio concludi oporteat. De¬ 
finitio pellis adhuc delideratur ac difficilis ell, cum 
ligna eius varient, initia huius morbi diuerfa fint, ac 
ligna pathognomoniea prorfus interdum defint. Vt 
itaque medici libi confulant atque prolpiciant, nec 
normadeflituti fintin difquirendapariterpelle, quam 
in conliliis publicis capiendis, ac cum regnantibus 
hac de re communicandis, vndecim canones Cl. Au¬ 
ctor hic tradit, obferuationibus confirmatos, atque ex¬ 
perientia llabilitos, quos quidem ob breuitatis llu- 
dium hic non repetere poffumus. Pellis falfo de¬ 
nuntiatae exempla rarilfima effe, negatae autem verae 
creberrima, probatur, et ii medici, qui pellem ve- 
T 3 rara 
