J&3& t 44 r ) tik&c 
der et, et inde accuratius reliquis determinare 
peffet. 
Omnia vero vafcula mufeorum, vt vocant, dupli- p. 3 
ci vt plurimum theca compofita funt, altera externa, 
altera interna, vtraque vrceolata, apice demum 
aperta. Illius fubftantia craffior eft, et apertura 
ciliis, feu corona e denticulis diftin£lis, iuxta fe 
pofitis, conflructa, ornatur, qui, dum hument, in- 
trorfum conniuent, exficcati dehifcunt et diuergunt. 
Haec multo tenerior, apice faepius in lacinias, fiue 
fimbrias plures tenuiffimas, diuiditur, inferius cohae¬ 
rentes, ab impreflione ciliorum quafi plicatas, pedi- 
cello breuiffimo fupra fundum vafculi eleuari folet, 
qui intra thecam continuatur in columellam longam, 
puluere tenuiffimo vndique circumdatum. Vafculi 
ofculum obtegitur operculo conuexo, cilia occul¬ 
tante, tandem deciduo, cuius apici infidet mem¬ 
brana tenuis, conica, in longitudinem fifla, ca- 
lyptra di£ta, quae a maturo capitulo deinde decu¬ 
titur. Haec in pluribus mufeis obferuantur; funt 
tamen quaedam varietates ratione ciliorum, quae 
autem rarius occurrunt. Merita inprimis hac in re 
Excell. schmidElii praedicat, qui primus muf¬ 
corum ftru&uram difquifiuit, et ex a cie explicauit. 
Notas deferiptas eximios exhibere chara£ieres ge¬ 
nera et fpecies diftinguendi, adeoque ad nouam 
methodum mufcorum viam quali aperire putat: 
qua in re etiam 111. de lin k e, vt ex litteris eius, 
ad Cl. Au&orem a. c. 1767. datis, apparet, confen- 
tientem habet. Genus vero elegit phafei, quod 
defcripfit, vbi fynonyma et fpecies a veteribus tra¬ 
ditas, enarrat, et docet, eos ac recentiores fpecies. 
huias generis, fub variis nominibus,ad diuerfa genera 
amandafle, cui rei exemplo fit ili. i,inn aeus, qui 
antea ad fphagnum retulit phafeum, nunc generi 
Bryi annumerari id pofle putat, in Syft. N. ed. XII. 
E e 5; Exa- 
