( ^58 ) 
VII. 
Pharmacopoea Heluetica in duas partes diuifa, 
quarum prior materiam medicam, botanico- 
phyfico-hiftorico medice defcriptam ; pofte- 
rior compofita et praeparata modum praepa¬ 
randi, vires et vfum exhibet, fcitu et con- 
fenfu gratioli collegii medici Balileenfis dige- 
fta. Praefatus eft 111. albertus de 
haller, accedunt fyllabus medicamenco* 
rum in clafles diuifus et duo indices necet- 
farii, primus morborum et curationum, al¬ 
ter trilinguis lat. germ. gall. Bafileae fu in¬ 
tibus et litteris Ioh. Rod. imhof. et filii. 1771 
fol. Alp. 7. pl. 11. 
Q uo latius patent rei medicamentariae fines» eo 
difficilior eft difpenfatorii conficiendi labor, 
relatus inprimis ad adeo diuerfum medicorum ftu- 
dium iudiciumque. Siue enim praefiantiffima tan¬ 
tum feleftiffimaque cogantur, quae ab haud paucis 
adhuc defiderentur, fupererunt varia; fiue amplius 
moliaris opus, quae abeffe malint multi, nunquam 
deficient. Aequi tamen alienae induftriae iudices, at¬ 
que a prauo partium ftudio remoti, inftitutum lauda¬ 
bunt vtrumque, probabuntque vt perutile, proque 
fcribendi confilio diuerfo valde quoque neceffarium. 
Et ex ampliorum quidem pharmacopoearum gene¬ 
re ea iam eft, quam indicamus, Heluetica, confcri- 
pta a viris, quorum nomina quidem latent, peritia 
tamen et do£trina abunde fatis elucet; a talibus id¬ 
circo, qui digni erant, quorum laboribus praefarare- 
tur 111 . hauerus. Cuius quidem fummi viri 
praefamen, vti complura habet vtiliffime ditia, ita 
quoque varias de fimpUtibus continet aaimaduerfio- 
nes. 
