( 59 ) S&2>& 
/ • 
firmata, et definita, vt in iis fubfiftere queant mi- 
neralogi, tamen abunde rationem monftrant, qua 
adhibita, minerarum doftrina, adeo adhuc incerta 
et faepe obfcura certius ftabilietur et illuftretur. 
Nam, praeter alia, inprimis methodum mineralia 
partiendi, vulgari certiorem, fuadet, eamque fequi- 
tur in tentamine, quo terras lapidesque pertraaat. 
Verum et aliae notatu digniflimis abundant obfer- 
rationibus tra&ationes, quare de lingulis ex ordine 
Cl. Auftoris agamus. 
1) De optima methodo , fyjlema mmeralogmwp. t. 
artum et naturae minerarum conuenient , et cognitu 
facile confiiiuendi. Vnam nempe, hoc efficiendi, ra-p. 15. 
tionem, hanc putat effe Cl.Au£tor.Definiantur partes 
conftitutiuae mineralium chemice, i. e. offendantur 
eorum mutationes tum foluendo eadem, tum in igne, 
et per fe, et additis Talibus aliisque; indeque claf- 
fes ordines, et fe&iones, quin, fi fieri poffit, gene¬ 
ra et fpecies definiantur, Quodfi autem diuerfa 
mixtio non Tufficiat, ad genera et fpecies determi¬ 
nanda, externis lignis potiffimum iis, quae ex co- 
haefione et ftru&ura petuntur, eadem diftin- 
guantur. Quam quidem fententiam ex natura 
mineralium et probare, et ab obie&ionibus vindi¬ 
care fatagit. 
2) De Granatis tra&atio. Quae iam in differ-p. 3^ 
tatione inaugurali Tua edidit tentamina circa Grana¬ 
tos, in Silefiae Bohemiaeque montibus inueniendoS, 
inftituta: iterum repetita et in Granatis aliarum quo¬ 
que regionum inftituta hic perferiora tradit Cl.Au- 
ftor .Ex omnibus experimentis patet, Granatos ex 
vulgari terra vitrefcibili, nonnullisque ferreis parti¬ 
culis conftare, ipfosque effe cfyflallas polygoms , 
purpureas. Praeterea loca natalia, et lapides, in 
