( ! 5 * ) && 
p. 124, ■Experimentum aliquod cum lapide calaminari, 
auro colorem viridem conciliante, eo deducit No- 
firum, vt colorem primitiuum auri caeruleum fta- 
tuat, adeoque lapidi calaminari colorem flauum 
tribuit: de hoc vero aliisque experimentis, quibus 
auro color albus, et ruber conciliatur, horumque 
vfivJingulari, prorfus filet. 
* 
Secunda difiertatio de arfenico, olim iam pu¬ 
blici iuris fatla *), nunc corre£tior et au£lior pro- 
P* IJ 4 ’ dit. Monet autem Nofter ftatim in introitu, di- 
ftingui oportere arfenicum fa&itium a naturali, in 
matricibus adhuc haerente, refpiciendumque in- 
p* 136. primis ede ad realgar lunare, feu arfenicum ad mu¬ 
tationem in argentum quam maxime difpofitum, 
quod in bifmutho et minera argenti rubra purum 
exftefc, doletque, bifmuthi mineras deftrui, vt 
fnialta inde paretur, quum tamen coeruleus color 
aliis modis ex ferro parari poffit. Arfenicum ve- 
p. 142. ro, quatenus cum aliis corporibus mineralibus 
coniun&um confideratur, eft mercurius metalli¬ 
cus, mutationi in metallum proximus, idem fere 
quod terra tertia beccherj, non quidem prorfus 
eiufdem indolis cum mercurio vulgari, vim caufti- 
cam tamen aeque ac mercurius fublimatus ab 
p. 144. acido falis communis adeptus. Notandum vero 
efi, varias hliius mercurii metallici exiftere fpecies, 
v. c. faturninum, lunarem cet. Abfentia-reliqua¬ 
rum duarum terrarum impedit, quo minus metal¬ 
lum perfe££um fieri poffit: addito vero phlogifto 
feu terra fecunda, regulum fiftit, et fi huic terra 
prima, vitrefcibihor, fixa, adderetur, ille aeque ac 
reliqua 
*) Zwo chymifch - phyjikalifche Abhandlungen , der en 
die erfte den Arfenik , die andre den Salpeter grundlicb 
unterjuchet , Letpzig 1769 . 8 - 
