( r 53 ) 
reliqua femi metalla, perfe&a fierent : et ex huius 
terrae fixa® diuerfa indole etiam diuerfum rnetal- p. 154. 
Ium proficifceretur. Ex generatione metallorum 
ex halitibus faeile concludendum eft, quum ii vel 
arfenicales vel fulphurei fint. arfenicum autem cum p. 159. 
metallis arftius, quam fulphur fefe vniat, ipfos hali¬ 
tus arfenicales, maximam hic fymbolam conferre, 
folo ferro excepto. Omnium vero metallorum 
facillime flannum ex arfenico enafci, inde patet, P- 
quod minerae eius numquam arfenico carent, ip fi - 
que ftanno arfenicum fubtililiimum ineft. Videtur p* 165. 
etiam eius cum argento affinitas arfenico magis, 
quam phlogifto tribuenda. De generatione argenti, p- I 7 °? 
Si ad diuerfos gradus metallifationis et fixationis 
attendere velimus, primum in cobalti et bifmuthi 
mineris deprehendimus, in quibus arfenicum pu* 
rum, fulphure non remixtum, adeft: monet prae¬ 
terea Noder terram coerulefcentem habendam efie p. 175.’ 
pro receptaculo arfenici lunaris, eamdemque lati¬ 
tare in fic dictis floribus cobalti feu reflius bifmu¬ 
thi, item in vitriolo diuerli coloris bifmuthico, 
quem henkeltvs memorat. Ad hos primos 
metallifationis gradus porro etiam minera argenti 
rubra pertinet. 
De relatione arfenici ad alia corpora minera¬ 
lia. Ferrum appetentiffimum eft arfenici, quiap. 181. 
ipfum principio mercuriali, quo reliqua metalla 
gaudent, prorfus deftituilur. De tin£tura argenti, 
quam arfenicum plumbo impertit. De vitro fa- 
turni arfenicali, eiufque in fundendis mineralibus 
vfu. De miranda depuratione arfenici per mercu¬ 
rium. Quomodo arfenicum lunae corneae addi¬ 
tum eamdem figat et argentum reduPcuin o£iaua 
ponderis parte ex arfenico augeat. De relatione 
arfenici ad aurum Leftores ad heniceEi vive •. 
amandat Nofter. De relatione arfenici ad fales 
quofdam. 
