s&9& ( I 55 ) sScsSe 
Vberior explicatio mercurii metallici et acidi falis- 
communis, quae CQtriun&a arfenicum fiftant. De 
diuerfa indole iftiuk mercurii : plerumque lunaris p. 211, 
eft, folaris rarior, tamen in fodinis Hungaricis in¬ 
terdum deprehenditur; facilius detegitur in ftann» 
et cupro, quam in plumbo. Arfenicum potius 
femimetallis, quam falibus, annumerari debere, 
patet ex eius grauitate fpecifica, indiflblubilitate inp. 212, 
aqua, et regulo ex eo parando; vbi error infignis, 
a ivsti commiflus, arguitur. De analogia inter p. ilj, 
arfenicum et mercurium, ex hunicelio. De 
feleftu arfenici in experimentis ad maturationem 
metallorum inftituendo: pro diuerfitate rei fumen- p. 217. 
dum eft ex minera argenti rubra, auripigmento, 
vel minera bifmuthi, quae fi fublimentur, flores 
non fubtiliflimi. farinae ad inftar, primum afcen- 
dentes, fed qui fequuntur ponderofiores, in vfum 
vocandi funt, In confideratione metallifationis p. 2 ip. 
praeterea eo refpiciendum eft, vtrum arfenicum 
fit in afcenfu, an in defeenfu, i. e. ytrum metallum 
generari incipiat, an deftrui. 
In genere vero tria momenta penfitanda funt, p, 223,' 
nempe vt arfenico dematur acidum corrofiuum, 
a quo eius volatilitas pendet; deinde, vt addatur 
phlogifton, et denique terra figens, feu tria ingre- 
dientia neceflaria ad formationem cuiuslibet me¬ 
talli. Tandem difquiritur, an ferrum metallifationi 
arfenici inferuire poflit? quod quidem non prorfus p. 22 J. 
improbabile Noftro videtur. 
