s&sifc ( 338 ) 
haec Medicinae pars praeftantifiima inprimis ah 
haevei aetate cepit: Autloris tamen do&iffi* 
mi fententia et argumenta nos nondum ita com- 
mouerunt, vt Aegyptios in hoc genere prorfus 
rudes fuiffe crederemus. Nam primum cum fatis 
conflet, inprimis Aegyptiorum facerdotes Medi¬ 
cinam feciffe: haut a vero abhorret, iifdem quo¬ 
que partes corporis internas praecipuas, earum- 
que vfum et fun&iones fuiffe cognitas. Deinde 
corpora mortuorum tangere ac tranare non nefas 
habitum effe illorum moribus, non modo intelli- 
gitur ex pollin&urae ipfius ratione, verum etiam 
ex loco Herodoti II, 90. vbi diferte Sacerdo¬ 
tibus Nili ius mortuos contreftandi tribuitur. 
Tum praeter e vsebii. teftimonium de hoc ge¬ 
nere habemus etiam celsi au&oritatem Praef. 
lib. VIf- qui nonnullos Medicos commemorat in 
arte chirurgica celebres apud Aegyptios. Qui 
quaefo fieri potuit, vt haec Medicinae pars, quae 
manu curat, fine cognitione et infpe&ione corpo¬ 
ris coleretur? Denique omnium luculentiffimum 
rei argumentum eft in pollinfilura: haec profe&o 
fieri non potuit, nifi ab corporis humani eiusque 
lingularum partium internarum praecipuarum pe- 
ritiffimis. Hanc vero condiendorum corporum 
rationem nec vanam nec negligenter fa&itatam 
effe, Herodoti au&oritate procul abeft, vt in¬ 
fringatur, vt confirmetur maxime, vti infpecxio 
loci quemque docebit. Etfi vero, fatemur, ex ifta 
narratione non apparet modus, quo fa&a fit, ita, 
vt nosmet ipfipoffimus induftriam illorum hic imi¬ 
tari * tamen hiftoricus narrat, quod fui muneris 
erat, vtcunque rationem et diuerfitatem rei. 
Quid? fi plane vana illa res fuit, cur quaefo et- 
iamnum illius rei reliquiae fuperfunt? Igitur fi his 
argumen- 
