9&M& ( 4*8 ) jjfo&e 
inflamihationem oriatur et cur vifcera, cutis, 
aliaeque glandulofae partes fcirrhoideae fidnt. Por- 
' ro illa cohaefionem fanguinis efficit: quapropter, 
ea morbofe mutata, fanguis quoque refoluitur. 
Diuerfitas, quam fanguis in eadem venaefe&ione, 
fed in diuerfa vafcula miflus, oftendit, a mutatio¬ 
ne flatus folidorum fub venaefe&ione cet. pendet, 
a qua lymphae procliuitas in concretionem, nunc , 
augetur, nunc minuitur *). In fluidis enim ipfis 
mutationem aliquam fieri, neque diuerfas fangui¬ 
nis qualitates a diuerfa celeritate, qua fanguis pro¬ 
fluit pendere, ohferuationes a hewsonio prola¬ 
tae probant; qui vidit fanguinem prius exeuntem 
tardius eo, qui ferius effluxit, coire, 
p. 77. Si lympha fanguinis inaequaliter denfatur, ea 
quoque inaequaliter in coagulum prociiuis eft, vt 
hinc fanguis in vafculum miflus in vno loco coeat, 
in altero fluidus maneat. Poftea Cl. Aufibor fen- 
tentiam Cl. hewsonii examinat ## ), qui 
lymphae in coagulum procliuitatem, ex den- 
fitate eius aucta in inflammatione oriri negat, 
fed potius lympham fluidiorem fieri autumat. 
Credit vero Nofter eam omnino denfiorem fieri. 
Quo dentior autem et durior crufta inflam- 
jnatoria eft, eo diutius lympha fluida manet. 
Caufla huius phaenomeni in tardiore exhalatione 
aquofae partis ex lympha denfiore polita eft. Quo 
tardior vero ea eft, eo diutius calor et fluiditas lym¬ 
phae durabit. Tandem Cl, Aufitor explicat effe¬ 
tius, quos cauflae externae, v. c. aer, varii gradus 
caloris ,et frigoris, motus cet. in generationem 
cruftae 
'*) Vix tamen explicari poteft, qua ratione folidis 
mutatis, tam celeris quoque fluidorum mutatio ac¬ 
cidere queat. 
**) v. comm. noftr. Vol. XX. p. 493. 
