j&5& ( 4 10 ) s&3$e 
^ tionem plantae certiorem contulit: hinc inde etiam 
obferuationes, ab aliis Aufloribus mutuatas, addidit. 
Plures etiam citauit Au&ores, a unueo nondum 
allegatos. Nomina etiam Germanica, paflim fub- 
iunxit. Atque lic fa£lum eft, vt in tantum vo¬ 
lumen accreuerit opus, in quo diligentia, atque 
follers cura Cl. heichakdi omnem merentur 
plaufum. 
VII. 
Lettres fur I* hiftoire naturelle de l*lsle d’Elbe 
ecrites ^ fon Exeellence Monfieur Ie Comte 
DE BORCH, par CHARLES HENRI KOESTL1N. 
Vienne, chez Jean Paul Kraus, 1780 * 9 
plagg. in 8 * tab. aen. 1 . 
C ontinent hae epiftolae praefertim obferuatio¬ 
nes mineralogicas, quae phyficam geogra¬ 
phiam fpe&ent. Tota Infula, quae Romanis Iluct 
di&a fuit, eft montofa; montibus calcareis, fchifto 
argillofo incumbentibus. Circa vrbem Rio funfc 
colles argillofi, quos ex granite acidis decompolito f 
ortos putat. Ante ipfam hanc vrbem mons, ex 
fchifto argillofo compofitus, reperitur, cuius ftrata 
multum variant. Hic fchiftus faepe ferpentino vi¬ 
ridi et coerulefcente obtegitur: atque ibi etiam 
fteatites albus inuenitur. Mons, Gioue di&us, rupe 
quarxofa conftat. Mons magnetis, monte de ta Ca- 
famita diftus, videtur omnino ex magnete efle 
compofftus. Interim lapides ferrei foli expofiti 
vim magneticam amittunt, ideoque effodiendi funt 
optimi magnetes: qui iuxta wauebivm funt 
Magnes colore fufco vel rubente. Cum Cl. Au&or 
acu 
