5 ( 437 ) 5 &D& 
que altitudinem, etiam fluminum, quibus diriman¬ 
tur, curfum efie indicandum: illam barometro defi¬ 
niri. Tum exhibetur Saxoniae hunc in modum 
defcriptio, mappa petrographica eiusdem, in qua 
faxa et fofiilia regionis cuiusque coloribus aut litte¬ 
ris, altitudo relata ad eleuationem Vitebergae fupra 
maris fuperficiem numeris definitur. Diuiditur 
Saxonia in orientalem et occidentalem exAlbifluuio 
partem. Haec e campis Lufatiae inferioris, eue- 
hitur verfus meridiem in Lufatia fuperiori ad eum 
montium tra£turn, qui monti giganteo Silefiae ad¬ 
nexus hinc eo monte, qui Tafeljichte dicitur, termi¬ 
natur, per varios deinde flexus Pirnam dedu&us 
paulatim definit. 
Altera pars, quae circulos Ele&oralem Mi- 
fenenfem, Lipficum , Montanum, Voigtlandicum, 
Thuringicum-comprehendit, quorum priores tres 
plani fere funt, Montanus ad fummam paulatim al¬ 
titudinem euehitur, quam monte ab Abietibus Fich- 
telberg di£io attingit, inde Bohemiam verfus prae¬ 
ceps delabitur etiam verfus circ. Voigtlandicum , inde 
leniflimo defcenfu, ad Oriam vlque defertur. Reli¬ 
qua pars circ. Neofadien/is paulo elatioribus mon¬ 
tium dorfis aflurgit. Thuringkus tandem, Lipjico 
vicinus, maximam partem planus eft. 
In Barometrica emenfione altitudinis mon¬ 
tium mayeri formulam eft fecutus (vid. kaest- 
ners Abhandl. von Hochenmejfungen durchs Baro- 
meter §. 214). 
In vlteriori diuifionefluminum maxime fequi-p- >• 
tur montiumque dufitus, ex Lufatiae inferiorisJupe- 
riorisque parte feptentrionali exordiens. Arena 
maxime conteguntur, vt circ. Elector alis , praeter¬ 
quam quod in hac prope Wehrauiam primo calcar ei p. 
lapidis Jlrata , tum montes arenacei, aliquot Lithan- 
thracum venis difletti, occurrunt, etiam argillae et 
E e 3 miner at 
