5&3& ( 444 ) 
p. 38 ^. Denique fe£tio IV. fiffit generaliores montium 
p. 386.Saxoniae contemplationes, quae breuiter luflran- 
p. 387-tur, Gneufo maxime et Granitae inniti demonftran- 
p. 388* tur, quae faxa primarios montes (die Grundgebirgej 
noftrae terrae efficiant. Id etiam de Gneufo re£Ie 
dici, neque eum Granite iuniorem aut in hoc depo¬ 
litum effe, probatur i) e conuenienti vtriusque 
litu, 2) ex interiori flru£tura montium Gneufi, 3) ex 
eo, quod confufi faepe inuicem iacent, nam et ve¬ 
nae metalli e Granite in Gneufum tranfeunt, et ve¬ 
nae Granitae Gneufum fecant, 4) ex affinitate eorum 
coloris et partium, quibus conflant, 5) e ftru£lura 
Gneufi nec regulari fatis, nec partes ante difcretas 
p. 397. offendentibus. Idem confirmatur §. II. quod Gneu¬ 
fum per quosdam quali gradus in Graniten tranlit. 
p. 398 . §• III. agitur dediuerlis alienorum lapidum in gneu¬ 
fo flratis maxime calcareorum, quae e teflis con¬ 
chyliorum non orta effe, contra mnnaevm etBVF- 
p. 407. foni vm demonftratur; §. IV. deBafaltaein Saxonia 
rupibus, qui vulcanicae originis effe non videntur, 
p. 412. §• V. exponit primo, quae montium genera metalli 
venas contineant, quae non: tum de venarum, origi¬ 
ne difputatur: refellitur opinio eorum, qui eas mon¬ 
tium fiffuras poflea repletas effe arbitrantur; tum 
p. 427. argumenta proponuntur, quae verilimile reddunt 
eas in ipfis montibus lapidum quadam commutatio¬ 
ne effe effe£fas, et quae id dubitationi obnoxium 
reddunt, eleuantur. 
Abfoluta libri plane egregii contemplatione 
liceat nobis indicare quaedam, quae dubia nobis 
videbantur; funt autem haec: p. 1 22 . omilitCl. Au- 
£tor Corneam fpathofum (die Hornblende), qui Schar- 
fenbergae intra Graniten reperitur. Contra Zin~ 
cum calciforme, fulphure mineralifatum, nigrum 
nec vidimus illinc vnquam, nec commemoratum re- 
perimus 
