3&CS& C r 3 ) S&9& 
ad verum propius aut franctscvs qvesnaivs, 
aut frid. hofmaknvs acceflit, quorum prior vi- 
ginti et feptem, alter vero viginti et o£lo fanguinis 
libras in adulto, fanoque homine circumire ftatuit, 
quae ratio eft ad mediocrem hominis molem, vt i 
ad 5. Ceterum iuniori homini, aut animali, expe-P- 9 * 
rientia tefte, plus ineft fanguinis, quam feni, vetu- 
loue; hinc recens nato infanti vniuerfa cutis, ipfa- 
que cornea oculi tunica rubet, quae pariter ac com¬ 
munia tegumenta, fanguinis portione diminuta, fen- 
fim per aetatem alba euadit* 
In feri animalis canalibus etiam maior huius li¬ 
quoris quantitas mouetur, quam in domeftici vafis, 
et in vniuerfum fanguinis pondus ad reliquum cor¬ 
pus eandem rationem, quam cor obferuat, obtinere 
hallervs contendit. 
Artertofum fanguinem a venofo admodum dif-p, IOk 
ferre, illumque calidiorem et rariorem, hunc fri¬ 
gidiorem et magis ponderofum effe, multi arbitrati 
funt. At nullis fere idoneis argumentis haec fen- 
tentia nititur, neque opiniones davtdis, atque 
wilsoni, quorum ille venofum calidiorem, hic 
eum magis animalifatum arteriofo effe llatuit, ex¬ 
perientia confirmantur; etenim neque spauah- 
zanvs, qui pariter, vt hauekvs, multum laboris 
in contemplando fanguine pofuit, neque alii clari 
viri quicquam difcriminis detegere potuerunt. 
Verus hominis et plerorumque animalium fan-p. 21. 
guis rubro, eoque in fano corpore eleganter florido 
gaudet colore, qui coccum aut aequet, aut fuperet. 
Atque ita potiflimum Europaei et albi hominis fan- 
guis comparatus eft, is vero, qui in aethiopis vafis 
mouetur, ab illo coloris refpe&u quodammodo di¬ 
tius eft differre; nam obfefuatum fuit nuper, fan¬ 
guinem 
