S&3&C C 1 ) <)&($& 
p. 205. rodit, quamuis vt caudicum in cute agat. Ex Aloes 
/picatae fucco optima Gummi-refina Aloes para¬ 
tur, ex reliquis fpeciebus vilior. Duroiae Eriopilae 
fruftus bene fapidus, et pro menfis Surinamen- 
p. 11 o. Ilum gratus. Berberidis ilkifoliae lignum inco¬ 
lis in Tierra dei Fuego ob magnam elafticita- 
p. 216. tem ad arcus in vfu eft. Amyris ambrojiaca, quae 
eft Icica marcgrafii *), tota odorati fllma,detrun¬ 
cata fundit balfamum album, odoratiflimum, cuius 
vfus eft in dyfenteria, pro doli drachma vna in vi¬ 
no rubro. Fru&us eiusdem ruber, pulpa vifeofa, 
odore et fapore balfamico, quae indurefeit in re¬ 
linam grifeam, ad fuffimenta vtilem. Praeter ea de- 
monftrat Cl. roveue apud avbietivm, relinam 
de Coumier ex hac arbore ortam efle, putatque, Am- 
bram grifeam fuccum refinofum huius, qui per ter¬ 
ram colatus tandem aqua marina in ambram trans¬ 
formetur. Quae quidem cum et a RVMPHio**)ita 
proponantur, Cl\ Editori confirmare videntur fen- 
tentiam dioscoridts et plinii, qui iam olim am¬ 
bram vel gunirni, vel relinam arboris quodam mo- 
p. 233^0 mutatam haberent. Balfami peruuiani, cuius 
originem limnevs pater adeo defiderauit ***), ar¬ 
bor ab acutiflimo et indefeffo botanico mvtis de- 
tefta eft, diciturque Myroxylon peruiferum , eftque 
eadem planta, qu^e ab hermanno (mex. p. 51.) 
Hoitzi- 
*) vid. ei vsbrajil . p. 592. et avblet. guian. Vel.L 
P* 337 -t- 130. 
**) vid. Eius Herbar. amboinenfe. Vol. 2. p. 164. 
*** ) At nos ne cogitare quidem poffumus, qua ratio¬ 
ne Editor in adnotatione ftibiedla opinatus fit, in¬ 
venta ab aliis vera huius balfami origine, aufta fu¬ 
tura fuiffe inuenta r.iNNEt patris. Etenim, qui fe¬ 
cum ab aliis communicatas obferuationes et inuen¬ 
ta typis mandari curat, is quidem, quantum nobis 
iudicare licet, inuentoris nomen haud meretur. Il¬ 
lud difficile, hoc nihil facilius. Suum cuique. 
