•9&9& C 2 °P ) S&9& 
f 
indolis, qui inter vtrosque quali intercedant Qui¬ 
bus quidem motibus perficiundis adeft vis neruo- 
fa; ita tamen, vt minima eiusdem pars ad motus 
neceffarios, organicos et vitales impendatur, maxi¬ 
ma autem ad voluntarios re£ie peragendos requi¬ 
ratur. 
His aliisque, quae praeterimus, praemiffis, Au-Fafc. I. 
flor demonftrare ftudet, omnes febres elfe vnius 
febris, quam vniuerfctkm nominat, varietates, qua¬ 
rum praecipuis ceteras , vt fpecies , fubmittit, non 
quidem apta et regulis fyftematicis conueniente 
methodo. Febre praefente aufti motus mechani¬ 
carum necefFariarum aftionum vitalium irritabilita¬ 
tem harum partium au£iam effe demonftrant. Itaque 
natura febris cernitur in mutata et au£ta vniuerfali 
irritabilitate, quae eft reaflio virium corporis, qui¬ 
bus hoc ipfum fefe conferuare et aparticulis mor- 
bofis liberare annititur. Non tamen femper febris 
e^cretionem morbolae materiei comitatur. Caret 
ea enim interdum ftimuio, quo febris excitari queat. 
Vtplurimum autem, vbi febris incitatur, ftimu- 
lus inuadit neruorum etvaForum fyftemata aequali 
modo et ab vtrisque etiam pendet reaftio. Tum per 
remotas caufas debilitas in horum fyftematum hin- 
flionibus oritur, vfque dum irritabilitas inaequali¬ 
ter mutata eft et reaftio fubfequitur, quippe qua 
horror, torpor, laelio a&ionum, laffitudo, calor 
et pulfus praeternaturalis efficiuntur. Laudatur 
a Noftro Cl. thaes?, qui de aflione fyftematis 
neruofi in febribus fcriplit *). 
Ab hac fyftematum diuerfitate, in quae ftimu-p, zq. 
lus agit et in quibus reaftio fit, pendet febris mu 
tatio. Vis et debilitas rea£lionis fiftunt duas prae-p. 2 Z* 
cipue febris mutationes, quae funt febris cum dia- 
thefi 
*) v. comm. noflr. VoL XXL p, 53$. 
Tom. XXV Pars II O 
