D&sSe C 4° 8 ) 
p. In praefatione a Cl° flo ter praemifla, de di- 
verfis caufis et fpeciebus afthmatis agitur. Antea 
vero de refpiratione, eiusque caufis, vtilitate cet. 
difputatur. Ac primum quidem pendent refpira- 
tionis iaefiones a praeternaturali fanguinis condi¬ 
tione et immediate a praeternaturali pulfus dex-* 
tri feu anterioris cordis ventriculi; dein eae ab ob- 
ftru&ione vaforum fanguiferorum feu bronchio¬ 
rum, vel de eorum compreffione feu eontraftione 
funt repetendae, et tertio eae in mufculis, qui 
refpirationem efficiunt, quaerendae funt. 
p. 1 5 > I . Quod attinet ad medendi rationem afthmati, 
proponitur a Noftro haec: i) Flatulenta et aere 
plena cacochymia eft euacuanda, 2) ea per carmi- 
natiua remedia eft corrigenda, 3) quaelibet fer- 
mpntatio in humoribus eorum corporum feu ra- 
refa£lio fpirituum eft vitanda, 4) obftruftiones 
glandularum in pulmonibus, fi quae adfunt, refol- 
/ vendae et glandulae cerebri adftringepdae funt, feu 
earum tonus tenfioque efficienda eft. 
Ex obferuationibus de afthmate a h. ridley 
traditis, feclionem’ mortuo afthmatico, communi¬ 
camus: Pylorus erat craffus et fcirrhofus, ex parte 
etiam duodenum, pancreas et glandulae meferaicae. 
Hepar erat flauum et viride. Renes et cetera erant 
fana. Pulmones adnati cum diaphragmate erant 
dextrorfum, finiftrorfum cum pleura et fero vtrin- 
que impleti cet. glandula pinealis erat plena albis 
et afperis calculis. 
V. 
Diflertazione fopra una cieca nata guarita, in 
cui trattafi di una rara fpecie di cateratta 
connata, di giovanni bortolazzi, Chir. 
Veron. In Verona. Per gli Eredi di Marco 
Moroni mdcclxxxi. p. CIV. in 8- 
i. e. 
