5&C9&! ( 4*3 ) 3&S& 
pandat, dein rationem tradat, qua vifus efficiatur. 
Tota de natura lucis difputatio hisce verbis con¬ 
tinetur: „Lux habetur fubtiliffima materia, quaep. 39 
„ex immenfo fole originem trahit luam, incredibi- 
„lique celeritate (nam fexagefima horae parte fpa- 
„tium decies millenorum millium milljarium 
^percurrit) exinde per hocce diffunditur vniuer- 
„fum: ad externam corporum fuperficiem delata, 
„indeque ad oculum repercufia, corpora reddit 
„adfpe£labilia. In luce igitur caufa latet materialis 
„ vifus.,, Locum hunc non propterea excerpfi- 
mus, quod noui quid, et antea inauditum contine¬ 
ret, fed vt fpecimen lecroribus exhiberemus, vnde 
ad dotlrinam au&oris, rationemque fcrlbendi con¬ 
cludi poffent. — Inter virtutes lucis enumerantur 
reflexio atque refractio: et non nifi ea adferuntur, 
quae omnibus, qui vel primis labris phyficen gu- 
Ilarunt, non poliunt non efle notiffima. 
Tertio capite tranlit au£ior ad vifum imperfe- 
£hun pertra&andum. Quo quidem nomine intel- 
ligit „debilitatem vifus, fiue illa fit abfoluta, fiue re- 
latiua , fine vlla opacitate corneae, aut internarum 
oculi partium. „ Quae notio quam vaga fit, nolu p. 52* 
mus breuitatis ftudio pluribus demonftrare. — Ad 
vifum imperfe£tum refert hemeralopiam , ny&alo- 
piam, myopiam , presbyopiam , abfolutam vifus inepti- 
tudinem (an abfolute Dulnefs of Sight), vifum ob¬ 
liquum (h. e. illud oculorum vitium, quo res obie- 
£lae, linea re£la ante oculum politae, minus per- 
fpicue, illae vero, quae obliquo iacent fitu, clare 
confpiciuntur;) et denique ftrabifmum. (Omilfum 
h.l. eft illud vitium, quod interdum obferuatum 
eft, quo nempe aegroti colores nonnullos u fe in¬ 
vicem difcernere nequeunt, quamuis ceteroquin 
vifu gaudeant acri. Cuiusmodi exemplum a scot- 
to relatum legimus in Philofopk Tranfaffi. Vol. 
LXV 1 IL 
