&E9& C 457 ) 9&9&C 
tibus, audorc io. hermanno, M.D. et Prof. 
Argentorati 1783* Impenfis Ioh. Georg. 
Treutei. pagg. 370. in 4. 
H anc vetuftiffimorum etiam philofophorum de 
vniuerfae naturae confenfu rerumque natu¬ 
ralium variis inter fe nexibus catenae inftar cohae¬ 
rente et continuata ferie do&rinam repetitam va- 
rioque olfferuationum genere atque argumento¬ 
rum confirmatam tabula etiam typothetarum for¬ 
mulis et lineis exprefia illuftrauit egregie dofliffi- 
mus Auftor, ita vt omnes animalium clafles et or¬ 
dines diligenter perueftigaret, eosque affinitatis 
gradus, quibus omnia inter fe genera nexa cohae¬ 
rent, folerter diftingueret atque oculis leftorum 
exponeret. Hac vero opera, ardua farte et difficili, 
illud inprimis confecutus eft, vt de finibus gene¬ 
rum Linneanorum accuratius iudicare, plurkimcjue 
fpecierum dubiarum cum variis generibus conne¬ 
xionem animaduertere, iisque certiorem aliquam 
fedem in Syftemate Linneano affignare poffet. Etfi 
vero in vniuerfum ftrenuum fe Syftematis Linnea- 
ni defenforem praeftat, quod adiuuandae memo¬ 
riae comprehendendaeque animo immenfae rerum 
naturalium multitudini admodum aptum expe¬ 
riuntur, qui technologiam auroris eiusque ratio¬ 
nes perdifcere non dedignati funt; multos tamen 
fubinde et varios lixxei errores, per puilta di- 
fcipulorum eius fcripta propagatos et continuatos 
tangit et emendat; eoque efficit, vt genera Syfte- 
matis Linneani multa propius ad ordinem rerum 
a fapientiffima natura inftitutum accedant. Artifi¬ 
cium, quo vfus tam varios et multiplices affinitatis 
gradus in tabula formulis et lineis chalcographicis 
expreffit, enarrare nec lubet, nec operae pretium 
eft; contra vero in le&orum gratiam praecipuas 
Ff 5 easqus 
