s&cj&e f ^3* ) 5&C3& 
pofuit. Refte vero admonet, trochilum hunc dif¬ 
ferre ab illo trochilo, quem vulgo regulum dicunt. 
Quanquam haec res di (putatione non egebat; Ae¬ 
lianus enim II. 15 trochilum hunc y.Aada.^oPvyyo\t 
dici moneti pluresque diuerfis nominibus cenferi 
fpecies. In capite de regulo grauem his errorem p. 732. 
adiecit Gallus, cum de hoc trochili genere, croco¬ 
dilo amico, ait: Je crois que c* eft a ce dernier 
qu’ il faut appliquer ce qu‘ Ariftote dit au Livre 
VIII. c. 3. que le roitelet a le dos de couleur d’ eau 
comme les halcyons. Verum Ariftoteles in loco 
illo, vbi auium domicilia fecundum genera enarrat, 
inter aquaticas numerat cum halcyonibus trochi¬ 
lum, nulla habita colorum fimilitudinis ratione 
t 0 t£'v ciAkvovoov yivoc vci^v^Sov ; tum vtram- 
que alcyonis fpeciem defcribens addit: to de vm- 
•rov dfM^cnseat xvav&v s%x<ri. xcq' TgoXtAog- neg) 
rvv &d,\arjav y,a) ctAnvm kou\ n^vAog- quae re&e 
ipfe Gallus interpretatur: il faut mettre dans Ia 
meme clade le roitelet. Aliam denique (Ibi Gal¬ 
lus neftit difficultatem ex eo, quod Ariftoteles ibi¬ 
dem regulum cum auibus nominauit, quae vermi¬ 
bus plerumque vefcuntur, tamen addit: sti Qettrt- 
A svg, (rws^fioAoyog. Ga?,a regulum et frugilegam 
reddit; igitur duo auium diftin&a nomina poni 
putauit. Similiter ScOtus in verfione fua; quan¬ 
quam codices hic nihil mutant- Verum iatn olim 
Longolius fpqrmologum Ariftotelis interpretatus 
«ft cornicem frugilegam, obfecutus, vt videtur, He- 
fychio, qui <r%s^oAoym — KoAoiSihg <£wov expli¬ 
cat. Praeterea nihil propter breuitatem Philofo- 
phi definire licet. In capite de lepore bene do p. 277. 
cet, fpreta Plinii au&oritate, cuniculum Ariftoteli 
fuifle ignotum, RomatWs demum occupata Hifpa- 
nia primam eorum notitiam aceepifle et graecis 
cum ipfo nomine vernaculo prodidifle; leporem 
Rr 4 vero 
