C 48 ) 
e corporibus terreflribus evolutum aerem fpecince le¬ 
viorem reddere, et llmul vapores ex eo praecipitare. 
Haec omnia vero, quamvis ingeniofe a pignotto dis¬ 
putata, labefactantur experimentis fupra (Spec. II. 
Cap. 3. et 9) commemoratis, e quibus patet, exhala¬ 
tiones phlogilticas nullos omnino ex aere vapores prae¬ 
cipitare, tantumque abeffe, ut aer, qui infiammabilis 
dicitur, vapores praecipitet, ut eos potius dillolvat et 
difTolutos in fe recipiat. 
Og. Ipfe quidem Cei. Audior certam et indubitatam 
variationum barometri caufam aflerre non audet, fa¬ 
tis fe praelliturumexiflimans, (i generaliores quasdam 
ea de re conjecturas perfuadere lectoribus et probabi¬ 
les reddere pollit. Omnis vero hy pothefis, quae pro¬ 
babilem variationum barometricarum rationem redde¬ 
re debet, praecipue explicet hoc, necedeefl, cur cir¬ 
ca aequatorem in zona torrida nullae fere fint baro¬ 
metri variationes, verfus polos autem magis magis¬ 
que crefcant et augeantur. Ante omnia igitur reipi- 
ciendum eli ad ea, quae in atmofphaera circa aequa¬ 
torem et verfus polos contingere folent, quae rede¬ 
unt ad tria haec: 1) fub aequatore flabiliorem ede ae¬ 
ris temperiem, nec tantis caloris mutationibus obnoxi¬ 
am, quantis verfus polos; 2) ventos fub aequatore 
conftantiores, et certis legibus addriclos elle; 3) ca¬ 
lorem, fi ab inferioribus atmofphaeraepartibus adlu- 
periores accederis, lentius, nectamfubito, quam apud 
nos, decrefcere, quo fit, ut apud nos major fit in 
diverfis atmofphaerae liratis caloris varietas et vicidi- 
tudo. Praecipua ergo variationum barometricarum 
caufa latere videtur in calore et ventis. Chemicae 
aeris mutationes vix poduut in barometrum agere: 
fuut enim maximae circa aequatorem, ubi barometri 
variationes minimae et paene nullae funt. Calor vel 
folus fufficeret ad explicandas variationes, cum altitu¬ 
do 27 pollicum columnae mercurii inbarometro, ca¬ 
lere per 16 gradus tJiermometriiveauaiuriani crefcente. 
