( 66 ) 
haerent; quin fimpiieia, breviora, vtrinque acumi¬ 
nata funt, ferpentinapellucente per medium linea du- 
dla, atque foluta defundo vafcuii magua ex parte api¬ 
cibus valvarum adhaerent. Semina funt angulata. 
Margines frondium crifpos a d iuenio depictos 
Audior nunquam deprehendit. 
Liceat et hic reliquas binas fpecies hujus generis 
ab A udiore illhoc in falciculo traditas adnedtere, ex¬ 
terna quamuis iam herbae forma a praecedente egre¬ 
gie diicrepantes. lungermannia enim trkhophylla 
p.l66.Tab. XLU. propofita foliola habet linearia articulata, 
bina bijugaque ex eodem loco, alternatim e caule ex- 
llantia, laxius inferne, congeltiora in fummitate. Hu¬ 
jus quoque mafcula organa A udiorem noltrum fubter- 
fugere nequibant. Inuenit eadem globulorum peliu- 
centium forma ad apices ramulorum, inque foliorum 
apicibus, quod fig, 22 et 23. o (tendit. Veremur ta¬ 
men, 111. schmidelivm tempediuefatis hanceorum 
difquifitionem fufcepijTe, quum cognitum habeamus, 
antheras iltas in fuo vigore, filamento fuppofito, li¬ 
neaque pellucentiore cinctas eadem ac illae Sphagni 
palujlrif ratione foliolorum fuperiorum alis, folitari- 
am vel duplicem infidere. Exterius vafcuii involu¬ 
crum feu calyx, promifcue in caule locum habens, 
albus membranaceus, iimbo in cirros plures refolu- 
tus reperitur; perfiftensque eit abfoluto omni negotio. 
Intra eundem delitefcens adhuc vafculum, calyptra, 
corolla Auctori didla, cuius vertici Itylus adhuc inhaeret, 
conclufum efi. Hanc ingruente vere verticaliterper- 
rumpit, in altum agitur pedunculo, dehifcit in qua- 
tuor partes, eunda confueto lungermanniis more. 
Valuae ejus ab vtroque margine fecundum longitudi¬ 
nem reuoluuntur, hinc crux linearis schrebkrij 
hirta quali aut pedtinata a refiduis et redta exfiantibus 
filis, e duobus helicibus compofitis, quorum elatere 
feminula rotunda, opaca, intenfe fufea, diijiciuntur. 
r 
Iun- 
