c 150) 
antiqua de lue venerea fcripta, quae aut propriis fum- 
tibus, aut amicorum opera ex vniuerla Germania, 
Batauorum terra, Italia, AngliacongelTerat, diligen¬ 
ter legit, relegit, excerpfit, hisque antiquiores hos, 
inprimis quoad morborum nomina illuflrantes, ita, vt 
ab hoc aeuo, in quod luis venereae origines cadunt, 
vfque ad veteres Graecos defcenderit. 
Talibus praelldiis copiofe inftrudus primo libro 
ea, quae fcriptores coaeui de lue venerea confignaue- 
runt, exhibet. Italos l vis in vs collegit. Germano¬ 
rum partem, non omnes, astrvccivs excerpfit, non 
vero tali modo, ut excerpta fua omnia fcitu vtilia con¬ 
tineant. Tempore, quct lues venerea in Europa ap¬ 
paruit, et breui antea plures aftrologi ex infelici qua¬ 
dam conftellatione lues turpilltmas foediflimasque 
praefagierunt, primus autem de ipfo morbo venereo, 
quem formicam vocat, loquutus eft conrauvs 
schellig, 1'rofeiTor medicinae Heidelbergenfis,- 
qui iam plures eosque fubinde fatis fubtiies contagio¬ 
rum modos enari auit, in iisque balnea communia. 
In hoc Cl. Audoi rationem litam elTe putat, quare 
balneorum vfus hoc tempore et poflea tantum decre- 
uerit. De concubitu morbo anfam dante hic anti¬ 
quus audor non loquitur, dicit tamen, concubitum 
multiplicantes foetidos et fcabiofos fieri. Mercurium 
ceu remedium ad hunc morbum anceps magisque no- 
ciuum, quamvtile, caute adhibere iuber, idque pro¬ 
bat, hanc medicinam iam hoc tempore (ann. 1494 
aut 1495.) in vfum vocatum elfe. Nec de morbo ceu 
nouo feu infolito loquitur, fed potius de tali, qui his 
temporibus magis inualuerit. Et iam ex eo, quod 
de mercurio et de fudatione copiofa loquatur, intel- 
ligi poteft, has medendi vias, prius quam de iis fcripfe- 
rit, fat frequenter in vfum vocatas effe debuifle. 
p. 13« ioannes salicetvs (widman) morbum Gal¬ 
licum (mal deFranzos) iam ah anno i457.obferua(Te 
teftatur. Et ex marcelli cvmani obferuationibus 
patet. 
