3 &S&C ( 579 ) s&9& 
rrmm nihil vtriusque habent, fed miafma aliquod* 
quod 'extra aegri corpus ortum eft, nec tamen in 
fi mili morbo alterius. Poffunfc ergo morbi conta- 
giofi fieri in iis corporibus, qui aequalem recepti- 
vitatem habent, debet miafma ede propria materia 
{inulis morbi, quocum' inficiendus conflictatur, in¬ 
ferio per hanc folam fieri et in alium tranfire, tan- 
denique fimilem morbum ingenerare. Quaeuis 
ergo infeffio vel proprie, vel improprie talis eft, 
et femper bene diftinguenda. 
Diuerfa effe&a materiae contagiofae . Diuerfap. 43» 
haec eft: ab miafmate, fed vtraque gignendo morbo 
contagiofo apta. Miafma femper in corpore aegri 
et ex eius fuccis paratur admiftione materiae efe 
fuccorum affimilatione. (Hinc vlterius explicantur 
ab Noftro diuerfitdtes Tehfibiles). 
Duae cla ffes primariae morborum coniagioforum. p. 64 ° 
Hic docet Nofter, fine praefentia miafmatjs nullum 
morbum contagiofum perfeftum effe dicendum, et 
quosdam eius praetematurales effebhis in quaedam 
organa vel vires continere praefidia, quibus miafma 
mfcitur. . Sunt vero hi vel fpedftci, vel accidenta¬ 
les. Priores fiunt immediate in ifta organa, vel 
ferius et quadam affione fubfidiaria morbi formalis 
ante generati. Hinc fequuntur duo cuiusque aegri¬ 
tudinis contagiofae termini, quorum alter incipit 
ab prima virtutis fpecificae morbificae aftione, et 
cum ortu miafmatis definit, alter ab hoc demum 
nafcitur, et ad finem morbi vfque perfiftit Sed 
dubium eft, virum dentur morbi, quorum miafma 
fit ferius et fola actione fubfidiaria morbi formalis. 
(Hoc quidem contra hypothefin Cl Hoffmanni ). 
Hinc concludit Nofter, vtrumque confirmari poffe p 
et ftudet haec vlterius approbare. 
Morbi contagioji , in quibus materia motbifica p. Jp* 
miafma immediate procreat. Vt plantae dantur, qui- 
Oo 2 fetis 
