9&9&C ( 7 ) sifefe: 
naturali magnitudine depi&um eft eiufdem fpeciei, 
quam einn aevs HelminthoUthum portentofum *) no¬ 
minat; fed notabile propter infignem magnitudi¬ 
nem, quam habet fex pedum et 'feptem pollicum, 
caulis verfus caput f. fafciculum confertum, craffior 
fit; rami in fafciculo funt expanfi. Deinde de Protypo 
Encrinitae differitur, atque exiftimat illumfuiffe Po¬ 
lypum marinum,qui eandem facultatem fe-multi pli¬ 
candi habuerit, quam polypi aquarum dulcium f. 
.Hydrae lihn, poffident. Quod praefertim ex eo, 
quem hiemer defcripfit, Encrinita demonftrare 
fufeipit Cl. Auftor. In Encrinita, qui in Mufeo 
Ele£loralL referuatur,in corona etiam parua veftigia 
confpiciuntur, quae de ramiftcationibus animalis 
teftantur; fed in caule Cl. Aucbor nullum commu¬ 
nicationis cum alio lignum inuenire potuit. 
In encrinitae corona, cuius rami conferti erant, 
6bferuau.it, articulos ramorum iuxta bafin integros 
efie; poftea vero in media parte ad longitudinem 
diuidi ita, vt altera pars alteram inuicem fufcipiat, 
vti in Mytilo Crifta galli: eandem ftrufturam nos 
in omnibus encrinitis, corona claufa inftruclis 
reperimus. 
Denique foffile petrificatum depiQum et de- 
fcriptum fiftitur, quod multiradiatum, ex articu¬ 
lis multis teretibus compofitum eft: Verfus bafin 
radii funt conuoluti, ita, vt ne eorum coniunctio 
quidem confpici queat. Ex quolibet articulo vtrin- 
que alternatim radius minor, fetae articulatae fimi- 
lis exoritur. Pappenheimii in calcario fcifliU re¬ 
pertum eft hoc exemplar. In opere Knorriano **) 
A 4 fimilia 
*) vid. eivsd. Syft. nat. ISI. pag. 169. Defcriptum eft 
ab hiemer in biff. Caput Medufae, nouutn diiuuii 
vniuerfalis monumentum. Stutgard. 1724. 
**) Sammlimg von Merkwtirdigkeiten der Natur 
Part. I. tab. 34. a. n. 1. et Part. II. Sed. 2. 1769. 
Tab. L.i. 
