( 1 34 ) 9&j& 
quod infe&um eft, et ab aliis externis conditioni¬ 
bus determinatur. 
p. H 3 - „• llle > qui hanc rem diiudicauxt, vnam hypothe- 
fom earum, quarum mentio hic eft fa£ta, et quae 
' cernitur in pathologia verminofa, inter alios et ab 
111 . tiKNAEo *) propofita, defendit. ConfugitNo- 
fter nempe ad animalia infuforia, quae in omni liquo¬ 
re, ex afFufa ad animales vel vegetabiles partes aqua, 
nata fefe offerunt diuerfimodeque mouentur. Id 
quod et Cl. whiscerg accurate experimentis illu- 
ftrauit **). Nofter porro omnem omnino fermen- 
, tationem ab his animalibus infuforiis repetit et 
hanc fuam hypothefin de vario lis viuis confirmat 
m er curialium medicamentorum efficacia in variolis, 
cum ea animalcula interficiantur a mercurio. In¬ 
oculatio contagium extenfiue auget, et intenfiue 
imminuit. Vti in fermento panis, quanto maior 
eft farinae quantitas, tanto minor fit panis acor. 
p. IJO. ro) Refutatio Sydenhamianae et Boerhaauianae 
explicationis de morbo variolofo ***). 
p. 15& 11) De metaftafi laffiis f). Nofter illam ad 
vterum et extremitates inferiores et fuperiores vi¬ 
dit, afleritque fequentia: 
I) Hic morbus ex nulla nota cauda fine prae¬ 
judicio poteft repeti. Viginti grauidae vno eo- 
demque vtuntur vitae genere et duae fortafie in¬ 
cidunt in hunc morbum. 
2) Nec 
*) Diff. fiftens exanthemata viua Refp. Io C. Nyander, 
qnae inferta eft amoenitatum acadernicarnm lin- 
NAEI Vol. V. no. 82. p. 92. V. {comtn, noftr. Imae 
decad- fuppl. I. p. i©8- 
**) v. comm. noftr. Udae decad. liippl. I, p. 167. 
***) Lect. d. 3. Mart. J772. 
t) Left. d. 28 - April, 1772. 
