9&5& ( 1 SS ) J&3& 
XX. 
Marmora er adfines aliquot lapides coloribus 
fuis exprimi curauit et edidit Adamus Lu- 
dovicus Ufyrjvhg, Chalcographus Norim- 
bergenfis. Noribergae. 1775. foJ. 6. plagg, 
Tab. aen. 13. 
B epi&ae funt feptuaginta et o&o marmoreae 
tabellae, in forma quadrata fciffae, quae varie¬ 
tates colorum fatis inlignes marmoris, ex diuerfis 
regionibus Germaniae fumti, repraefentant. Addi¬ 
ta eft breuiflima quoad colores defcriptio Germa¬ 
nica et Latina, in qua locus natalis indicatur, tum 
etiam magnitudo fragmentorum marmoris, in quae 
vnaquaeque varietas fecedere folet. 
Tabulae ipfae multa arte pictae funt: in- 
terim tamen multum abfunt icones a nitore natu¬ 
rali marmoris ipfius; cum maculae venaeque diuer- 
fi coloris male expreflae fint, praefertim albae. In 
vniuerfum etiam hanc rationem, marmora illuftran- 
di, phyfico mineralogo plane inutilem iudicamus, 
cum, vti fatis conflat, colorum varietas in marmore 
innumera fit, neque ex ea fola, fed ex duritie et 
fubtilitate particularum marmorum diuerfitas 
aeftimetur. 
XXI. 
