( 1 53 ) 
p. IO. Hydrar gyrum et Cinnabaris in vena Idrienfi, 
vel omnem lapidem venae fchiftofum penetrarunt, 
et quafi in mineram mutarunt; vel in fifluris, et 
glandulis compacta reperiuntur. Quo magis ni¬ 
ger, et mollis eft fchiftus, eo magis etiam hydrar- 
gyro abundat Minerae ditiores plerumque funt 
margaceae, quae fi non maiori pyritae copia prae¬ 
ditae funt, quam ad mineralifationem hydrargyri 
opus erat, polituram afiumunt, et in centenario, 
ad go libras hydrargyri continent. In fchifto 
compa£to et ficco hydrargyrum natiuum reperitur. 
In fiffuris et rimis calcarei lapidis interdum cinna¬ 
baris teffularis et cubicus, cryflallifatus adhaeret 
Optaremus, vt Cl. Aubor juratius has cryftallos 
defcripfiffet. 
Tota Idrienfis fodina ambitum complebitur, 
quoad longitudinem venae extenfae 350 pertica¬ 
rum, quoad latitudinem 130 perticarum : altitu¬ 
do maxima verticalis eft III. perticarum. 
Quotannis exinde 3000 centenarii hydrargyri 
obtinentur. 
His praemiflis Cl. Aubor breuiter mineras et 
lapides hic reperiunda recenfet, cum iam a Cl. 
scoponi*) indicata fint, varia tamen addit, vt 
Gypfum cryftallifatum, forma vitrioli martialis cry- 
ftallis fimile. Minerae mercurii hic dicuntur rub¬ 
ra, ( Rotherz ) hepatica, ( Lebererz) bituminofa, 
( Branderz ) coralliformis; ( Koratterz ) atque fib- 
rofa ( Schnurekrz ): eas vero nihil effe nili, fchi- 
ftum vario modo ab hydragyro penetratum,fupra iam 
diximus. 
Ad 
*) Vid ei. tentam, de hydrargyro Idrienfi. Venet. 
I7$I. g. et Einleitung zur Kmtn$ der Fejfitisn. 
