5&s& C »3* ) tMk 
i. Cl. davnon defcriptio morbi epidemici , anno p. 24, 
1771 Bononiae (Boulogne - fur - mer) graffati. 
Egregium omnino obferuatorem in Cl. Au flore 
confpeximus. In aliis erat febris inflammato¬ 
ria, in aliis putrida biliofa, in aliis maligna, in 
aliis verminofa: fymptomata diuerfiflima lingula 
morbi ftadia comitabantur; crifes vix non fernper 
imperfeflae, ex quibus notatu in primis dignum 
videtur, parotidum tumorem, qui rarius accede¬ 
bat et fubito iterum difparebat, tamen interdum 
effiuxu puris ex aure, idque falutari cum effeflu, 
exceptum fuiffe; furditatem in principio morbi 
funeftum euentum portendiffe, non aeque, 
quam morbo diutius iam durante accederet cet* 
Cauffam primariam in aeris et viflus, qualis effe 
folet infimae fortis hominum, quos hic morbus 
praecipue infeftauit, infalubritate. Venae feflio 
nonnifl in plethoricis, et vbi genuina inflammatio¬ 
nis ligna aderant, locum habebat; calidioribus me¬ 
dicamentis, etfi exanthematum eruptio iis iuuanda 
videretur, numquam locus erat. Ad primas vias 
purgandas ipecacuanha ob vires cardiacas antimo- 
nialibus praeftabat. Si eruptio quaedam cutanea 
languentibus viribus naturae non fatis iuuabatur 
velicatoria et vinum potui ex vegetabilibus in par¬ 
ca doli additum conducebant. Reliqua hic addu- 
£ta auxilia ex generali theoria horum morborum 
facile cognofcuntur. In fine dolet Cl. Auflor, 
feflionem cadauerum nunquam libi permiffam 
fuiffe. 
3. Epiftala Cl. descemekt ad Cl. r o vxp. 50. 
fuper methodii amauroji medendi , a Cll. b a- 
be ni n ei 1 an 1» propojitis. Haec contra 
epiftolam Cl. 1 a n i n , cuius fupra mentionem 
P 4 fecimus 
