s&5& ( 4*z ) sScdSc 
tamen raro accidit, abforbentem terram cogno- 
fcimus; fin folutionem in his acidis recufat, vt, 
plurimum terreo mucilaginofam habebimus fub- 
ftantiam. Salia media, vt ammoniacum aut com¬ 
mune fal, raro ex deco£lo quicquam deiiciunt, 
li vero hoc euenerit, feparatumque corpus folu¬ 
tionem in alcalino lixiuio haud recufauerit, illud- 
que tinxerit, de indole eiusdem terreo refinofa 
fumus perfuafi. Ceterum ad mutationem coloris 
deco£Hab admixtis falinis corporibus quoque anim- 
aduertendum eft, cum exinde vel maior, vel 
minor partium tingentium folutio, earumque in¬ 
terdum in magis gratum colorem conuerfio egre- 
604. gie patefcant. In vltimis huius tra&atus paragra- 
ph is Cl. Auftor quaiUam experimenta cum Vrtica, 
Scordio, Centaureo minori, Abjinthio, Ligno Pruni, 
Ligno Saffafras , Radice Chinae, Radice Rhabarbari 
et Alob' panni tingendi caufa inftituta addidit, quae 
horum quoque corporum in tin&oria arte vfum 
praeclarum docent. 
III. 
IOHANN FR1EDRICH GMELINS, der ArZ- 
neyk. Dokt. etc. Abhandlung von den giftigen 
Gewachfen , welehe in Tentfchland und vornemlich 
in Schwaben wild wachfen. Ulm in der SteL 
tinifchm Buchhandhmg. 1775 . %vo Seitt.22%. 
e. 
Tra&atus de herbis venenofis Germaniae, in- 
primisque Sueuiae indigenis. Au&ore Cl. 
IOANNE FRIDEKICO GMELINO, 
M. Au£for, cuius iam alibi a nobis mentionem 
efle faciam recordamur, commendandus eft 
vel 
