( 6 7 l ) s&sfc 
fore perfuafum habemus. Praeter Saxoniam fo- 
lum Sibiriae tra&um Kolywanenfem patriam agno- 
fcit: atque in Sibina quidem ab anno 1745 —• 
1708 tanta in copia, auro argentifero natiuo 
vberrime comitata obuenit, vt tota fuperior pars 
montis, cui a ferpentibus eft nomen, venam cu¬ 
mulatam magnam complementis, fola hac minera, 
intertextis paucis aliis, conflare videretur. Nunc 
vero, fuperioribus locis fodinae exhauftis, rarior 
eft, nec, nifi in Spati pendentis et Cornei iacentis 
fifluris occurrit. Amorpha haec minera in ochra 
plumbi, cum Spato plumbeo, coeruleo montano 
cryftallino, cupro natiuo aliisque inuenitur; vel 
lamellis Spati et Cornei particulis fubtiliflime in¬ 
tertexta reperitur. Signa diagnoftica huius mine- 
rae bene exponit Cl. Au£lor. Admota flamma li¬ 
quescit cum odore fulphuris. Grauitas fpecifica 
eius ad argentum puriffimum eft, vt 140 ad 200. 
Odore fpecifico, debili, mixturam vitriolico argil¬ 
laceam vel margaceam indicat , qui odor diutifiT- 
meperdurat Minera pura argenti cornea ex cen¬ 
tum libris fere feptuaginta libras argenti puri dare 
folet, eodemque modo traSanda eft docimaftice, 
quo minera argenti vitrea. Expertus eft Cl. An¬ 
clor, etiam mineram argenti vitream, quae a vete¬ 
ribus aptius minera argenti plumbea dicebatur, 
eadem ratione, qua minera argenti rubra, fatil^ere. 
Hanc colore et grauitate fpecifica mutatam gigne¬ 
re quali argenti mineram corneam, hancque i piam 
igitur varietatem permaturam vitreae effe haben¬ 
dam. Quae ipfa fenfim metallo fuo orbata tan¬ 
dem mineram fic di£lam argenti nigram ex Au&oris 
mente conftituit. Ideoque exiftimat Cl. Aufitor 
mineram argenti corneam eiusdem cum vitrea efle 
profapiae, iisque fere conflare principiis, neque 
iniufte a nonnullis mineram vitream albam dici. 
Quae 
