s& 3 & ( 88 ) s&d& 
au£loris fuperbi inftitutum quidam eorundem nullo 
pretio redimi queant Hiftoriam ftirpium fe!eoa¬ 
rum Americanarum coloribus vinis pichrum anno 
1781 in publicum datam, ex editione anni 1763 
enatam, commemorat 111 . Editor. lam quum ex 
prima libri editione linneus plerasque illic de¬ 
dignatas plantas commemorauerit, nonnullas au¬ 
tem omiferit: Nofter has pofteriores, quafi reni¬ 
tente , vt Ipfi videtur, ltnneo, nunc tandem 
fpeciebus Linneanis fubfcribere noluit; accefliones 
autem, poft mortem linnei a iacquino enume¬ 
ratas, Iaudauit. 
Ex h is quidem, quae au&or in praefatione pro- 
pofuifc, quanto ftirpium trGmerp au£lum fit fyfte- 
ma, colligere licet. Defunt tamen etiamnum 
multae ab aubletjo, banrsio et solandro^ 
FORSKALIO , FORSTERIS, PALLASIO, SONNE- 
rato, SPARMANO, aliisque deteftae et paflim 
defcriptae plantae, quas, rationibus ftipra indica¬ 
tis nifus, clariffimus editor omifit. 
Ceterum etiam operam dedit ili. Editor, vt 
ftirpes iam cognitae certius et facilius cognofceren- 
tur. Quapropter animaduerfiones numerofas ge¬ 
neribus et praecipue fpeciebus adfperfit, atque fyn- 
onvma iconesque haud paucas, ex Flora Danica et 
schreberi hiftoria graminum indicauit. Se ta- 
mep in his breuitati et paucitati ftuduiffe profite¬ 
tur, fuaque omnia ideo vel nomine, vel littera 
notauit, vt ne errores forfan fui ltnneo 'tribuan¬ 
tur, nec ii, quos linneus non potuit euitare, 
editorem feriant. Prolixitatem et copiam in nona 
editione generum et fpetierim plantarum exfpe£lan- 
dam e(fe addit, et, vt priftinus nexus inter hocce 
opus eaque, quae genera et fpecies plantarum com¬ 
plectuntur , perfifteret, feruauit numeros, qui ad 
vtrumque librum refpiciunt, cx editione 13.? eo 
