5&S& ( 124 ) 9&3^! 
vltimum hoc auxilium confugiendum eft, dum 
morbus, ne in cancrum degeneret, iuftum me¬ 
tum excitauerit. 
XXVIII. 
De ruptura cordis — praefide adolpho mur^ 
rav — progradu Doloris diflerit Petrus Gu- 
Jlav Tengmalm. —Vpfaliae. 1785* 28pagg.4» 
ll | jflLk 
R arus ex omni parte morbus eft nobiliflimo 
auhori a Clariflimo viro, gahn, collegii me¬ 
dici Stockholmienfis afleflore, communicatus, quo 
vir excellentiflimus, militiae deditus, demum occu¬ 
buit. Dolor violentior, acutus premensque me¬ 
dium jiehus occupans et ad brachium fefe exten¬ 
dens illum repente inuafit, ceflans fubito, aqua 
frigida haufta. Rediit circa meridiem, eadem die 
idem dolor, fed non perdurans. Nohe ingruente 
pehus iterum et intenfius adfehum eft, vt into¬ 
lerabiles aeger cruciatus fentiret. Malum flatum 
pellentibus medicinis fedatum eft. Rediere per 
dies aliquot cruciatus intenfiflimi faepius, in finiftro 
ihprimis pehore fixi, refpirationem etpulfumnon 
turbantes. Euacuantia, carminatiua, antifpafmo- 
dica, leuaminis quid adferre vifa, auha tamen ter¬ 
tio die morbi oppreflio et anguftia pehoris, fputa- 
que tuffi eieha fanguine tinha. Ob celerem puh 
fum et pehoris oppreflionem vena aegro in bra¬ 
chio tufa eft. Sanguis expedite profluxit: at de¬ 
trahis quatuor vel quinque vnciis steger, qui nul¬ 
lam adhuc a fanguine detraho debilitatem fenfe- 
rat, collapfis fubito viribus fyncope adfehus pal¬ 
luit, liuore obduhus eft, et infpirato aliquoties 
peleriter aere animam efflauit. 
Incifo 
