kb&c ( I2 4 ) 
XXIX. 
Diflertatio chirurgica de tumoribus faliualibus, 
quam praefide adolpho murray pro gradu 
Dodforis defendit Ioannes Gujlauus Lodin, 
Vpfaiiae 1785- 24 pagg. 4. 
T umorum faliualium fpeciem vnicam chirurgi 
plerique defcripferunt, ranulam ranamue, at 
recentiorum obferuationes docuere, ductibus glan¬ 
dularum faliualium dilatatis hoc tumoris genus 
formari, idque in quauis oris regione, hos glandu¬ 
larum meatus recipiente, enafci. Stenonianus 
duftus, ob expeditas vias, raro intumefcit, fre¬ 
quentius Whartonianus, inprimis ob arfljus oftii 
lumen, quam ab amplo hoc vafe exfpe&aftes. 
Quorum tumorum habitus is eft: Oboritur, 
fine multo dolore, in oris cauo tuberculum teniurn, 
fed digiti preflioni aliquantulum cedens, mobile, 
frigidum, aquofum. Tenfionem elafticam citius 
feriufue perdit, huius loco mollitiem acquirens te¬ 
nacitate lingulari iunftam, vel lapideam duritiem» 
Superficies tumoris partesque adiacentes vel oede¬ 
mate, vel «inflammatione corripiuntur, haee vero 
fymptomata tumori eflentialia non funt, fed con- 
fecutiua potius. Si antiqui tales tumores irritan¬ 
tur, cum dolore in feirrhos fubinde tranfeunt. 
Nonnunquam minoras maioribus longe acerbio¬ 
res cruciatus excitant, ob partes, quas occupant* 
magis irritabiles. 
Forma tumoris admodpm varia eft. Si liqui¬ 
dus humor in eo continetur, cylindrum aequat, 
auBo morbo fphaericam, poftea oualem figuram 
recipit, ad partium adiacentium formam. Mate¬ 
ria etiam in tumore, veluti facco, inclufa etiam ad¬ 
modum varia eft. Differt admodum quoad colo- 
rem. 
