9&C3& ( 349 ) 5&2S& 
'Jt 
vnice vindicare. Obiatum illi eft anno MDCCLXXVI, 
Ordinarii Membri munere funcluro, fuos iliuc 
transferre penates. Priuatae quidem fortunae, 
quae ibi promittebantur, incrementa, magnum 
quoddam apud Illum habere non poterant momen¬ 
tum, cui pauca fatis femper erant, quique in me¬ 
diocri forte contentus iam diu vixerat. Aliae for¬ 
tius fuadebant rationes. Inconftans valetudo fub 
mitiori coelo confirmatum, faltem non in dies at¬ 
tenuatum iri videbatur. Primis Scientiae rudi¬ 
mentis nouis, qui accedebant, difcipulis, iterum 
iterumque repetendis, tempus fuum huc vfque 
maxima ex parte dicauerat: nemo mirabitur, fi 
talium laborum, deficientibus praefertim viribus, 
nimiam aliquando futuram grauitatem prouidus 
timuerit, fique magis Ipfi arriferit vitae ratio, quae 
ab alienis curis libera, excolendae vacaret difcipli- 
nae, quae cultura , vt ipfius vtar verbis, et dulcis 
eft , et nouas femper offert, quibus recreemur et occu¬ 
pemur, materias. Haec, inter amicos fingula dili¬ 
gentius perpendente bergmano, fama ad Regem 
noftrum Auguftiffimum inopinato pertulit, cui 
placuit, verbis gratiae pleniffimis, Cancellario Aca¬ 
demiae fignificare, acceptum fibi fore, fi Beroli- 
num Mofter non migraret. Mandatum etiam eft 
viro, inter Primores Regni, vt nomine S. R. M- 
bergmano tantam, quantam Aerarium Acade¬ 
miae ferre poliet, praemiorum amplificationem 
promitteret. Refpondit autem, fatis fibi praemio¬ 
rum dudum contigifle, quum a Rege fuo, tam¬ 
quam ciuis in fui partibus officii integer, probare¬ 
tur, atque adeo augendum falarium fubmiffe recu- 
iauit, ipfe facultates Academiae, illo tempore non 
abundantes, optime nofcens, nec eas fui caufa vl- 
terius attenuandas iudicans; praefertim quando 
collegas, aeque licet fincera fide in fuis muneribus 
