s$c9&e C 3 5 7 ) jfe&c 
deret, vel ei faltem minus appareret Tantum ab 
eo Nofter abfuit, vfe potius omnem operam, in 
cognitionibus humanis amplificandis nauatam, lau¬ 
dabilem duxerit, illumque, apud quem huc aliquid 
conferendi cupiditas eluxit, dignum auxilio atqua 
exhortatione iiidicauerat. Non ei in priuata vita 
fallax vanitas catenas iniecerafc. Haec igitur eum 
non impulit ad fplendida fortunae incrementa an¬ 
helanda, quibus oblatis, et commodis eorum et 
incommodis ponderandis par erat; vtpote qui non 
affefiHbtis ad partium ftudium deuooabatur* 
Quibus Veftrum, Auditores, ad interiorem eius 
familiaritatem patuit aditus, non ii negabunt fui fle 
eius amicitiam nobilem, ac dignam cui confide¬ 
rent. Si quid promififlet, fides ei habita non fal¬ 
lebat Si quis confilio indigeret, dertus erat de 
obtinendo, fi non femper gratiffimo, eo tamen, 
quod optimum fuiffe plerumque tandem detegeba¬ 
tur. Probata eius experientia, quaeque in confi- 
liis fumma eminebat bonae voluntatis integritas, im 
tali colloquio difilis eius pondus et vim addebat, 
cui non facile refiftebatur. Quae fpecimina 
mentis eius beneficae nouimus, illiusque genero- 
fae prornfcifcudinis, qua (in rebus maximi ponderis 
iis fubuenit, quibus neque ipfe vllo modo ad refe¬ 
rendam gratiam obftrifihis erat, a quibus neque fibi 
vmquam referendam elfe fperare poterat? 
Has inter tam pulchras animi dotes, eam, quae 
in defcribendo vere bono viroanimae quali locoefi, 
non defiderari, haiul prorfus inconueniens eft ex- 
fpeftatio. Quodque maiorem in modum mihi gra¬ 
tulor , ne minimum quidem anceps haereo, quo¬ 
minus in fummum efc vobis, Auditores, et mihi- 
met ipfi folafcium, affirmem, hunc inter eruditos 
tam confpicuum, in muneris fui partibus adeo fol- 
lertem, a cognitis denique et amicis tam adama- 
Z 3 tum 
