&& ( 3 5 8 ) 
tum bergmanum, hunc eumdem etiam inter vere 
Chriftianos locum obtinmfle. Contemplatione na¬ 
turae inde a -iuuent&te deleftatus, innumera Omni¬ 
potentis Creatoris veftigia mature animaduertit. 
Tantum vero abeft, vt huic maxime perfpicuae 
veritati frigidum tantummodo daret afTenfurn, vt 
potius haec eum manuduxerit, ad iilam Bonitatem 
furnma veneratione agnofcendam, quam etfe, et 
quae fubfiftunt omnia, fua tutela amplefli vidit; 
haec illum cupidum reddidit ea experiundi, quae, 
de interiori cum Supremo Npmine coniun£Hone, te¬ 
neris annis audiuerafc. Scripturam Iaeram legit per- 
penditque, diuinam inuenit, neque oculos ad hoc 
coelefte lumen ocelufit. Hoc vnicurn (ibi fumfit 
exemplar, ad quod viuendi rationem conformaret. 
Hic erat fons, ex quo vires haufit, et bonum 
perfpiciendi et perfpe£tum exfequendi. Non ille 
quidquam de alia falutis via audire voluit, quam 
quae ab ipfa omnis felicitatis origine eft praefcripta- 
Si quis hanc vel aperte vel occultius fufpeftam red¬ 
dere tentarefc, quo ardore hoc alias tranquil¬ 
lum et mite pe£his tum excitabatur, praeftanfces 
animos haud raro denotante? Quod fi e contrario 
cum amico, de folatiis inter aerumnas huius aeui 
atque de fpe melioris vitae, familiares conferre 
fermones ipfi licuerit, quae tum repentina lux, 
qualis vigor ex languentibus oculis tum emi¬ 
cuit? Quam eloquenter ipfe vultus pretium virtu¬ 
tis Chriftianae interpretabatur! Hanc quidquid pro- 
moueret, in curis eius quotidie verfabatur; prae¬ 
cipue vero diem fabbati ad fancios hofce vius con- 
fecrabafc* Si tum publicis facris interefle illi non 
liceret, quae tamen magis frequentabat, quam te¬ 
nuis valetudo permittere videbatur, domi nihilomi¬ 
nus per eorum fcripta, qui veram religionis no- 
(Irae indolem cognouerunt, eas apud fe veritates 
" ’ vite- 
