( 47* ) 
niine Attagenis deferiptus intelligi poffit belonti 
francolinits inter puiuerafcrices anes eft; ita etiam de 
attagene fuo tradit ArifloteleslA, A. IX. c. 49. quem 
fcolopaci comparat in colore ibidem c. 2 6 (et hic 
quidem locus eft, quem ab Athenaeo laudatum frnftra 
fe quaefiuftie in noftro Anflotele queritur Gallus iri 
nota ad h. L) et feriptor temporum Sullanorum 
ALEXANDER MYND3US aplld ATHENAEUM IX. 
p. 387» Verum Aristophanis? attagen habitat 
prata et loca paludofa, yt aperte fatis indicant loca 
duo Anium veri 245.'qt Vefparuni verf. 257. vt 
adeo miremur, vnde in mentem venerit nupero 
A ristotelis interpreti Gallico atterere in Coin- 
snent. p. 112. Scholi^ften graecuni Aristophanis 
folurn propter ignorantiam attagenem in pratis et 
locis paludofis collocare. Igitur ftatuamus necefte 
eft, Attagenem Atticum a reliquorum Graecorum 
attagene praeter nomen nihil commune habuifte. 
Quod quidem exemplo non carere fciiint litteratu¬ 
rae graecae periti. Addimus hoc loco exortum 
nuper alium Qallum peirouse , qui tetraonem 
Jagopoda Pyrenaeorum montium defcribens in Me¬ 
ni oires de l’Academie de Touloufe T. L 1782 ade¬ 
rit, attagena veterum effe gallinam corylorum, con¬ 
tra attagena recentiorum vna cum Lagopode altera 
Plinii effe Lagopoda plumis aeftiuis veftitam. Vi¬ 
detur iam olim conr, gesnerijs in eam opinio¬ 
nem pronus fuifie, vt attagenem intelUgeret galli-, 
nani corylorum; verum haec opinio in attagenem 
Aristotelis et ALEXANDRI Myndii cadere tan¬ 
tum modo poftifc. 
De Otide, cui in deferiptione Oppiam verfu 
407 floret flempef. pilofiffima auris inepte prprfus 
exclamat Gallus: fierine potuit, vt feliciori peni¬ 
cillo proprioribusque coloribus Biftarda depinge¬ 
retur. Sola enim auis eft ifta, quae a nafcente 
Gg 4 ^ roftrp 
