J&9& ( 472 ) 
yoftro vfque ad aurem barbam gerat longam tenui* 
bus plumis tenerae lanuginis fimilibus formatam. 
Nos contra vix ahftinemus, quin exclamemus, potuit- 
ne clarius indicium fieri, Gallum Biftardam vulga¬ 
rem nunquam ni fi fortaffe in pi&ur^ aliqua vi di (Te* 
nec eam ab exterarum regionum generibus diftin- 
xifie, Solis enim peregrinis generibus auris pennis 
longis eminet, non biftardae Galliae atque Euro¬ 
pae indigenae! 
De Oryge verf. 445. quae traduntur in longa 
fatis annotatione, noua quidem funfc, fed non vnius 
afiis. Interpretatur enim orygem de rupicapra 
(Chamois); colorem la£teum intelligi putat luteum 
fubpallidum; genas porro in folis rupicapris ni* 
gricare addit, et fic omnia egregie conuenire in 
rupicapram, quae Oppianus de oryge tradit, prae-^ 
ter magnitudinem rhinocerote paulo inferiorem, 
Sed hanc comparationem ad. emphafin et hyperbo- 
lam poeticam refert. Tu vero, Le&qr, dompara 
mihi egregiam CeU paliasix difputationem in 
Spicileg. 7,oologico XII. qui quidem recie orygenu 
Oppiam ab oryge reliquorum fcriptorurn diffinxit, 
illumque ex notis poetae pro Leucoryge fuo habet, 
(p. $3.). Hunc poftea piclum exhibuit Permantin 
Hiftoria Quadrupedum Lond. 1781- tab.VI. Totus 
albus in media facie et temporibus maculam rufam 
praefert. Annotatione praeterea dignum eft, ver- 
fum 454. qui vulgo legebatur ita: KBvsjjv $£ 
tyucrw uegccecrcri, Avt cornua orygis caua efie 
traderentur, nunc ex Codice Vaticano emendatio¬ 
rem habere: iotyogov xstmg tyucnv ksp&j&gti A i? 
y$cri 0 i. e. venenatam carnibus illis naturam ej]'t aiunt• 
|n verfione tamen adhuc legitur: caua vzro, cornua, 
natura ejj } aiunt . Nobis quidem haec noua lettiq 
admodum blanditur, verum in tanta ohfcuritate rei, 
d§ qua agitur, nihil plane ftatuere licet d@ natura 
