s&d&c (473 ) 
cornuum animalis, quod ne conieftura quidem 
affequi licuit. 
Quae de elephanto traduntur in annotationibus, 
trita funt et vulgaria. Poterat tamen admonere 
le£iorem de diuerfitate elephanti Libyci atque In¬ 
dici, quam praeter Polybium , Strabonem , Plinium 
et Philojlratum obiter etiam prodidit Liiiius Libro 
XXXVII c. 40. de bello Romanorum cum Antiocho 
magno, atque ex eo Appianus T. I. p. 5 8 2. ne pari qui¬ 
dem numero, inquit, Indicis elephanti Africi refiftunt, 
fine robore animorum vincuntur, fiue quia magni¬ 
tudine; longe enim illi praeftant. Appianus vero 
in eandem fere fententiam tradit, Africanos ele¬ 
phantos minores et breuiores effe ita, vt maiores 
Indicos timeant Eadem porro differentia patriae 
et quidem paulo maior verfatur in genere rhino* 
cerotum; quae veteres non latuit. Paufanias enim 
et Martialis prirni rhinocerotis Aethiopici bicornis 
meminerunt Verum praeter cornuum diuerfita- 
tem efc numerum alia etiam in corporis habitu difte? 
rentia apparet, quam planifiime nuper explic$ui£ 
doftiffimus Camperus poft Sparrmannum . 
Oppianus Gallo noftro rhinocerota iuniorem de- 
fcripfiffe videtur; quod quidem arguere putat non 
jnagnitudinem folum ab Oppiana illi tributam, fed 
macularum etiam mentionem (ita enim interpreta¬ 
tur qaStd/JHyyct.Q verfus 559), quas fronti tantum 
dorfoque ineffe poeta tradit, cum iri maiorum et 
vetuftiorutn ferarum toto corpore cruftae illae et 
tuberafparfa occurrant, quaeilluftris btjffq^us m- 
crujlations ou de tuberofites appellat. Verum de 
magnitudine quid libi velit Gallus, nefeimus; eam 
enim oryge paulo maiorem rhinoceroti tribuit poe^ 
ta ; orygis autem magnitudinem non definiuit. De 
jnacuiarum etiam interpretatione propter colorem 
farntn purpyreyrfl in flaua fronte et dprfo dnbit*. 
