J&iie ( 47 ^ ) 9 ^ 5 $ 
quae eum impulit, vt eam mutationem tam auide 
amplecteretur. De maiore enim, ait, hyftrice agefe 
poeta in libro tertio. Quo vero argumento doce¬ 
bit, Oppicinum echinos cum hyflricibus permutafle, 
quos nomine diffinxerat? Quodfi id fecit, noti vi¬ 
demus, qui ignorantiae, barbariei vel petulantiae cri¬ 
men recufare poffit, qui in tanta nominum diuerfi- 
tate leftoribus illuferit. 
Ad Caput de Simiis verfu do5 ne verbulum 
quidem appofitum reperimus, quo trina firmarum 
genera explicarentur. Videtur autem Oppianus 
tres fimiarum clafles conflituifie; de fpeciebus enini 
numerus verus efie non potefl, quarum multo ma¬ 
ior Arifloteli iam olim cognitus fuit. 
De dente elephanti reperimus in Addendis an¬ 
notationem ad locum Oppiani verfu 507 feqq. 
quam omittere non debemus. Tradit fcilicet Op¬ 
pianus cum Paufania p. 159. dentes elephantinos 
aeque ac cornua bouilia igne emollita dilatari in 
variasque formas duci polle; quod quidem artifi-. 
cium nobis hodie incognitum efl. Sed veteribus , 
inquit Gallus, artem thuris igne et malleo molliendi 
innotuiJ/e, eo probabilius efl, quod hodie reperta efl 
ars illa et Cliyrnicis quibusdam non efl ignota , vt nu¬ 
perrime didici a darijjbno viro Meunier , Acad. Scient. 
Pariflnae Socio. Argumentandi haec ratio valde 
quidem noua nobisque i.naudita efl; res tamen ipfa 
propter manifeflum Paufaniae, artium elegantiorum 
peritifiimi viri, teftimonium certa nobis videtur, et 
miramur,- obferuationem hanc non animaduertifle 
viros do£tos, qui de arte veterum, qua flatuas ebur¬ 
neas elaborarunt, fcribere aggreffi funt. 
Procedimus ad librum tertium, vhi ad verfum 
35. et fequentes, quibus Oppianus leones Libyae 
colore caeruleo nigroque mixto, et deinceps leo-; 
petp ^etfiipjdae qigruro pre faljUQ cpromeroorat,, 
